Wcześniej istniały w tym miejscu dwa pawilony: mniejszy w formie altany i większy pełniący funkcję gospody . W roku 1911 obok pawilonów wybudowano restaurację z pokojami gościnnymi tzw. Schillerbaude nastawioną głównie na obsługę spacerowiczów z Wałbrzycha a także turystów. Dawne pawilony rozebrano w roku ok. 1913. Po II wojnie światowej obiekt był początkowo zarządzany przez Dolnośląską Spółdzielnię Turystyczną oddział w Wałbrzychu a następnie został przekazany Związkowi Harcerstwa Polskiego. Z tego okresu utrwaliła się w świadomości mieszkańców Wałbrzycha nazwa Harcówka. W latach 1957-1962 Harcówką zarządzał Zakład Eksploatacji Obiektów Turystycznych PTTK w Szczawnie-Zdroju. Po jego likwidacji Harcówkę przejął we władanie oddział PTTK w Wałbrzychu a później spółka Sudeckie Hotele i Schroniska PTTK w Jeleniej Górze. Już w latach 70. XX wieku Harcówka była wyposażona w telewizor, w obiekcie funkcjonowała biblioteka. Obecnie schronisko dysponuje 50 miejscami noclegowymi w pokojach 1-7 i 9-osobowych (niektóre z łazienką i TV), ponadto oferuje 5 sal restauracyjnych (każda o innym wystroju) i catering oraz organizuje różne uroczystości. Aktualna strona internetowa schroniska: .
(Dodał Petroniusz)

Historia parku sięga 1907 r., kiedy to gmina miejska odkupiła od księcia Pless częściowo zalesiony teren o nazwie Galgenge-Birggelände (Wzgórze Szubieniczne) oraz część majątku szlacheckiego Altwasser o łącznej powierzchni 69,45 ha. Nieco później w latach 1919-1925 część parku w obrębie Wzgórza Szubienicznego i Wzgórza Schillera przeznaczono na ogrody działkowe i inne rodzaje zieleni. Obecnie park zajmuje powierzchnię 32 ha. W roku 1908 ówczesny Wydział Budownictwa gminy miejskiej rozpoczął realizację projektu. Wytyczono w parku drogi, wykonano w drzewostanie cięcia sanitarne. Wybudowano dwa pawilony turystyczne zastąpione później (1911) przez schronisko (obecnie Harcówka), zbudowano także tor saneczkowy (650 m) zaczynający się na stoku Wzgórza Szubienicznego. Dolna granica toru w 1936 r. została obsadzona różanecznikami, które rosną do dzisiaj. Analiza mapy z 1908 r. oraz źródła historyczne informują, że w powiązaniu z gmachem Ewangelickim Szkoły Ludowej (obecnie II Liceum Ogólnokształcące) ogród miał kształt prostokąta. Obecnie z dawnego tarasowego ogrodu zachowały się tylko kręte ścieżki prowadzące na Wzgórze Szubieniczne. Kolejnym ciekawym elementem kompozycyjnym parku są niecki po kamieniołomach, położone od strony ul. Lotników. Warto podkreślić, że układ przestrzenny parku jest niezmieniony od 1931 r., kiedy to od strony obecnych ul. Szmidta i Lotników założono ogród różany.
(Dodał Petroniusz w oparciu o i informacje własne)