Pałac Mańkowskich w Krakowie – neoklasycystyczny pałac położony przy ulicy Topolowej 5.
Wzniesiony został w latach 1901–1903 według projektu Józefa Sowińskiego i Władysława Kaczmarskiego dla dr Leona Mańkowskiego – italianisty i wykładowcy sanskrytu. Przy budowie z architektami współpracował historyk sztuki Emanuel Świeykowski. Pałac ma fasadę z kolumnowym portykiem i dach mansardowy; otoczony jest sporym ogrodem. Pierwotna dekoracja wnętrz (sztukaterie i polichromie) nawiązywała do klasycyzmu. Na frontonie od strony południowej widnieje herb Mańkowskich – Prawdzic.
Po II wojnie światowej pałac był siedzibą wojewodów krakowskich; w latach 1950–1990 mieścił Muzeum Lenina. W rezultacie adaptacji budynku dla potrzeb wystawienniczych zniszczono sztukaterie, polichromie i prawie wszystkie marmurowe kominki, ponadto pałac przeorientowano, dostawiając do północnej elewacji wielkoporządkowy portyk. W dachu utworzono lukarny i zmieniono ogród.
W latach 70. pałac przeszedł remont konserwatorski.
Decyzją prezydenta miasta z 28 lutego 1990 roku Muzeum Lenina przestało istnieć; rok później pałac zwrócono prawowitemu właścicielowi. Obecnie jest siedzibą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Opis pochodzi z Wikipedii: Licencja CC BY-SA 3.0