Historia budowy kościoła i jego architektura:
Jest to trzeci kościół istniejący w parafii – prawdopodobnie najstarszy, który powstał w latach 1085–1176 – został spalony w 1331 r. przez krzyżaków, drugi istniał w latach 1491–1824 – również spłonał. Obecny wzniesiony w 1847 r., częściowo przebudowany w 1870 r., restaurowany w 1908–1909. Poświęcony 20 IV 1910 r. przez ordynariusza włocławskiego bpa Stanisława Zdzitowieckiego. W 1912 r. całkowite zakończenie malatury. Kościół właściwie bezstylowy, jednonawowy o sklepieniu neogotyckim. W prezbiterium znajdują się cenne polichromie świętych z 1912 r., na sklepieniu nawy głównej polichromie o motywach eucharystycznych. Na łuku łączy – scena męczeństwa cystersów. Kościół pierwszy raz poddany renowacji w latach 1991–1992.
Wyposażenie kościoła:
3 ołtarze drewniane – dębowe; 2 dzwony z 1948 r.; Droga Krzyżowa z 1920 r. malowana na płycie; chrzcielnica z 1948 r.; organy 12-głosowe zainstalowane w 1953 r.; rzeźba św. Jana Nepomucena. Źródło