Historia. Kościół p.w. Świętego Sebastiana z 1737 r. Restaurowany w 1954, 1958 i 1980 r. – nowa kruchta, wymiana gontów.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany, zbudowany w tradycji gotyckiej. Prezbiterium nie wyodrębnione z nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Kruchta od frontu nawy. Dach jednokalenicowy, kryty gontem z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną blaszanym hełmem z latarnią. Przyziemie wieży osłonięte fartuchem gontowym. Okna tylko od południowej strony. Wewnątrz pozorne sklepienie kolebkowe w prezbiterium i płaskie w nawie. Chór muzyczny wsparty na czterech słupach. Polichromia iluzjonistyczna z XVIII w. uzupełniona winną latoroślą. Ołtarz główny manierystyczny w formie tryptyku z 1 poł. XVII w. z obrazem Świętego Sebastiana z 1864 r., autorstwa Jana Tabińskiego. Chrzcielnica drewniana, rokokowa z 2 poł. XVIII w. Barokowa szafa w zakrystii z 1 pół. XVII w. Obok świątyni kapliczki. Ogrodzenie drewniane z murowaną bramą – dzwonnicą z XIX w.

Źródło: