W drugiej połowie XIX wieku Katowice były jedną z najszybciej rozwijających się miejscowości na Górnym Śląsku. Po dwudziestu latach od powstania kościoła Niepokalanego Poczęcia NMP w Katowicach (1870) okazało się, że liczba parafian znowu wzrosła i dlatego powstała potrzeba podziału parafii. Zdecydowano o budowie nowego kościoła w południowej dzielnicy Katowic, która do tej pory nie była zabudowana. W 1892 roku zarząd kościelny przy kościele Mariackim podjął decyzję o zakupie gruntu od rolnika Adamca. Szczególnie zainteresowanym budową nowego kościoła był proboszcz parafii mariackiej ks. Viktor Schmidt. Przy wyborze koncepcji architektonicznej kościoła wahano się między stylem neoromańskim a neogotyckim. Ówczesny rządca diecezji wrocławskiej Georg Kopp obiecał dotację w wysokości 20 tys. marek oraz polecił, aby projekt świątyni przygotował radca budowlany Joseph Ebers z Wrocławia, a ten zadecydował, że nowy kościół będzie w stylu gotyckim. Budowę rozpoczęto 1 maja 1898 roku, a ukończono w 1902 roku[2]. Konsekracja kościoła miała miejsce 28 marca 1902 r