Filipini zostali sprowadzeni do Biechowa w 1718 r. przez właściciela wsi Świętosława Smarzewskiego. Wkrótce zakonnicy rozpoczęli budowę świątyni i klasztoru. Niestety, już w trakcie budowy kościół został zniszczony. Nowy – ufundowany przez kolejnego właściciela wsi Franciszka Kowalewskiego – powstał w latach 1734-65. Obok świątyni wzniesiono wówczas nowy klasztor. Uderzenie pioruna w 1770 r. spowodowało pożar dachu kościoła i nadwerężyło konstrukcję budynku. W czasie remontu wzmocniono ściany i obniżono grożące zawaleniem wieże.
Późnobarokowa świątynia jest trójnawową budowlą halową, z prezbiterium zamkniętym niższą, półkolistą absydą. Na przedłużeniu naw bocznych znajdują się kaplice z lożami na piętrze, otwarte do prezbiterium i nawy niskimi arkadami. Jednolite, rokokowe wyposażenie wnętrza pochodzi z 2. poł. XVIII w. W ołtarzu głównym znajduje się cudowny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Jest on dziełem mistrza szkoły bizantyjsko-włoskiej, wykonanym ok. 1460 r. temperą na desce lipowej. Gotycki wizerunek odkryto w czasie renowacji obrazu w 1962 r. Przykrywał go malunek pędzla Krzysztofa Boguszewicza z 1632 r. Warstwę siedemnastowieczną przeniesiono wówczas na inne podłoże; obraz ten znajduje się dziś na zasuwie ołtarza głównego. W 1976 r. ksiądz kardynał Stefan Wyszyński dokonał koronacji obrazu koronami papieskimi. Przy chrzcielnicy wisi portret trumienny fundatora kościoła Franciszka Kowalewskiego (zm. 1736 r.). W kościele znajduje się wiele tablic pamiątkowych o charakterze patriotycznym.

Za: