starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
fck
Dodałem porównanie do współczesnego ujęcia.
2010-10-19 12:58:18 (15 lat temu)
zeto
Na stronie od 2010 marzec
16 lat 1 miesiąc 13 dni
Dodane: 8 października 2010, godz. 22:03:33
Aktualizacja: 8 stycznia 2025, godz. 17:16:35
Autor: Włodzimierz Pfeiffer ... więcej (676)
Rozmiar: 2208px x 3166px
25 pobrań
5792 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia zeto
Obiekty widoczne na zdjęciu
szpitale
Zbudowano: 1927
Dawniej: Szpital ewangelicki św. Jana
Historia placówki

Szpital św. Jana (obecnie stary budynek Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala im. M. Pirogowa w Łodzi) został wybudowany w 1927 roku przez Ewangelickie Towarzystwo Filantropijne. W czterokondygnacyjnym budynku mieścił się oddział internistyczny oraz oddział chirurgii wraz z blokiem operacyjnym.

W 1946 roku z oddziału chirurgii wydzielono 25 łóżek i utworzono oddział urologii. W roku 1956 oddany został do użytku nowy budynek - obecny pawilon A. W tym czasie nazwa szpitala została zmieniona na Szpital im. M. Pirogowa. W 1957 roku przestały pracować w szpitalu siostry NMP. W tym samym roku powstał oddział laryngologiczny. W 1959 roku w nowym budynku zorganizowany został oddział urologiczny. Od 1996 roku przy oddziale tym działa Wojewódzki Zespół ds. Transplantacji Nerek.

Pierwsza transplantacja nerki w woj. łódzkim przeprowadzona została na bloku operacyjnym szpitala im. M. Pirogowa w listopadzie 1996 r. Od tamtej pory transplantolodzy wykonali ponad 260 przeszczepów nerek.

W 1961 roku. w Szpitalu powstała Klinika Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej Akademii Medycznej w Łodzi, która jako jedyna w regionie łódzkim specjalizuje się w skomplikowanych operacjach naczyniowych.

Od stycznia 1998 roku Szpital został oddzielony od Zespołu Opieki Zdrowotnej Łódź Polesie i stał się samodzielną placówką o nazwie Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. M. Pirogowa w Łodzi.

Źródło:
ul. Wólczańska
więcej zdjęć (879)
Ulica Wólczańska w Łodzi, mająca 4200 metrów, łącząca ulice Próchnika i Pabianicką. Rozpoczyna się w Centrum (dzielnica Śródmieście), a kończy na Górniaku (Górna). Na początkowym odcinku równolegle do niej przebiegają aleja Kościuszki oraz ulica Gdańska. Ulica posiada 265 numerów.

Ulica powstała biorąc nazwę od Wólki nad Jasieniem. Rozkwit przeżyła w samym końcu XIX wieku, kiedy pojawiły się tu fabryki, a z nimi siedziby przemysłowców.

* Jej początki sięgają roku 1826, gdy nazywała się Wólska.
* W 1915 roku zgermanizowano ją na Spinnlinie.
* W latach 1918-1940 występowała jako Wólczańska. Jej nazwa podobnie jak Wólska – była wciąż związana z wsią lub folwarkiem Wólka.
* W latach 1940-1945 funkcjonowała znów zniemczona nazwa Spinnlinie.
* W 1945 r. powróciła Wólczańska.

Już od roku 1860 była wybrukowana. W latach 1917-1918 wybrukowano odcinek od ul. Anny (dziś al.Mickiewicza) do posesji nr 257. Była to wówczas najdłuższa ulica w mieście.

Wikipedia