starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Wincenty Miros
+1 głosów:1
Podchorążowie WOSR.
2019-03-14 10:08:47 (7 lat temu)
andre13
+2 głosów:2
do Wincenty Miros: Takie naszywki na rękawach nosili kadeci.
2019-03-14 10:19:53 (7 lat temu)
da signa
+1 głosów:1
Chłopaki dostali teczki firmowe w prezencie :)
2025-12-16 11:04:47 (4 miesiące temu)
antypuszka©
Na stronie od 2014 styczeń
12 lat 3 miesiące 10 dni
Dodane: 14 marca 2019, godz. 0:14:06
Rozmiar: 2000px x 1458px
Aparat: HP Scanjet dj_d02c
3 pobrania
1434 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia antypuszka©
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zbudowano: 1925-1936
Zlikwidowano: 2004
Dawniej: Hubertus Kaserne, Grunauer Kaserne, Oficerska Szkoła Piechoty nr 2, Oficerska Szkoła Radiotechniczna 1955-1969, WOSR 1969-1997
Zakłady radiowe - "DIORA"
więcej zdjęć (16)
Dawniej: Hagenuk-Werke Kiel
Zabytek: GEZ
Początkiem Diory jest przybycie do Dzierżoniowa 8 listopada 1945 r. czteroosobowej grupy, którą kierował inż. Tadeusz Kiesewetter. Zostali oni delegowani przez CZPE w celu przejęcia i zagospodarowania obiektu poniemieckiego przy ul. Szkolnej nr 3. Przejęty zakład był pierwotnie fabryką włókienniczą. W trakcie wojny, w 1943 roku, Niemcy rozpoczęli demontaż maszyn włókienniczych, a na ich miejscu uruchamiali produkcję zbrojeniową. Zakład należał do firmy Hagenuk-Werke Kiel. Tu Niemcy przygotowywali produkcję sprzętu nawigacyjnego i radiostacji przeznaczonych dla marynarki wojennej. W roku 1944 lotnictwo radzieckie zbombardowało budynki fabryczne oraz przyległy teren.
Stan obiektów przejętych po wyzwoleniu był zły. Wszystkie budynki zdewastowane, maszyny i urządzenia wywiezione, hale puste, częściowo pozbawione okien, drzwi oraz świetlików. Na koniec 1945 roku załoga fabryki lamp i odbiorników radiowych liczyła 11 pracowników. W marcu 1946 roku załoga PFOR (Państwowej Fabryka Odbiorników Radiowych) liczyła ponad 30 pracowników. Najszybciej uruchomono pierwszy warsztat reperacyjny odbiorników radiowych. Ze zwiezionych do zakładu około 10 tys. sztuk aparatów udało się wyreperować i sprzedać prawie połowę. W marcu uruchomiono kuźnię i częściowo halę obrabiarek. Jesienią 1946 roku powstała galwanizernia. Pierwszym produktem zakładu był odbiornik o nazwie Ludowy, zmontowany na niemieckich schematach, zwany "Hitlerkiem". Pierwszym wyrobem wyprodukowanym w wyzwolonej Polsce był Srebrny Ton, zwany Limuzyną, w 1946 roku. Nazwa ta była przypadkowa i pochodziła ze skojarzenia odbiornika dwuobwodowego z dwuosobową limuzyną. W pierwszym okresie produkcji wyremontowano około 2 tys. sztuk odbiorników Ludowych i zmontowano około 350 Limuzyn. W 1947 kupiono w Szwecji licencję odbiornika AGA, których wyprodukowano blisko 26 tys. W drugiej połowie 1947 powstała dokumentacja techniczna odbiornika "Pionier". Produkcja seryjna ruszyła 3 sierpnia 1948 roku. Odbiornik ten w różnych odmianach był podstawą produkcji do 1956 r.

Źródło: książka "40 LAT ZAKŁADÓW DIORA 1945-1985", praca zbiorowa, wyd. drukarnia techniczna ZR DIORA w nakładzie 2000 szt., 1985 r.
ul. Podchorążych
więcej zdjęć (420)
Dawniej: Grunauerstrasse
ul. Szkolna
więcej zdjęć (121)