Stary Rynek – kwadratowy plac w Poznaniu wytyczony około 1253 roku. Długość boku wynosi około 141 m. Z każdego z boków wychodzą trzy ulice, z czego dwie skrajne z narożników. Każdą z pierzei podzielono pierwotnie na 16 równych działek. W centralnej części rynku umieszczono ratusz, wagę, sukiennice, kramy, ławy chlebowe, jatki a później także arsenał i odwach. Jest trzecim rynkiem co do wielkości w Polsce i jednym z największych w Europie. Uznawany za jeden z najpiękniejszych w kraju.
Rynek przez wiele lat stanowił centrum komunikacyjne miasta, a do 1945 tu mieściła się siedziba władz miasta. Funkcję handlową pełni od swego powstania do dziś.

Uliczki w rynku istniały między jatkami już w wieku XIV. Nazw w wiekach dawnych nie miały. Przyjęła się nazwa prawdopodobnie dopiero w wieku XIX. Nazwa tłumaczy się tym, że przy Ratuszu odbywa się targ wianeczkowy, a ulica Ratuszowa u wylotu ul.Wiankowej zwie się popularnie rynkiem Wianeczkowym. W brzmieniu polskim ustalono nazwę oficjalnie 14.08.1920r.