Wieża powstała u schyłku XII w. Funkcjonowała prawdopodobnie do końca XIII w. Obok wieży znajdowała się prostokątna kamienna platforma, a w jej południowej części stał duży drewniany budynek o nieznanym przeznaczeniu, spalony pod koniec XIII w. Obiekt był użytkowany co najmniej w trzech fazach; górne kondygnacje wieży były wielokrotnie przebudowywane. Na najwyższej kondygnacji znajdowała się kaplica. W l. 80. XIII w. obiekt przystosowano do pełnienia funkcji obronnych. Na przełomie XIII/XIV w. uległ zniszczeniu w wyniku pożaru. Od tego momentu wieża zaczęła popadać w ruinę.