Lodowisko w Cieszynie zostało założone w 1892 r. przez Cieszyńskie Towarzystwo Łyżwiarskie (Teschener Eislauf Verein, które powstało w 1883 r.) przy obecnej ul. bł. J. Sarkandra, na stawach należących do Pawła (Paula) Morcinka. Jeszcze przed powstanie powyższego towarzystwa organizował Schulkreuzer Vereins tzw. Eisfest na Morcinkowym stawie (m.in. w 1888 r.). Na mapie pod numerem 35 widnieje napis Eislaufplatz und Pavillon - Lodowisko i Pawilon. Wcześniej obywatele miasta ślizgali się na Olzie, Bobrówce, Puńcówce oraz na prywatnych przydomowych ślizgawkach. Inicjatorami powstania lodowiska byli: Srb, Januschke, Keller, Wytrzens, Hulek, Zipcer, wojskowi z miejscowego pułku oraz działacze sportowi z Turnvereinów miasta Cieszyna. Najpierw wybudowano domek po prawej stronie od wejścia, który służył jako pomieszczenia na garderobę i sprzęt. Plany sporządził w 1887 r. Josef Kasyrz. W następnych latach powstał pawilon z szatniami, prysznicami, magazynami, szatniami dla zawodników, pomieszczeniami klubowymi i z bufetem. Na pierwszym piętrze znajdowało się mieszkanie dla gospodarza (był nim Paweł Morcinek) i muszla koncertowa dla orkiestry. Budynek przypisany był do Frysztcakiego Przedmieścia z numerem konskrypcyjnym 74 bez numeru posesji. Początkowo orkiestry grywały w muszli lub w oszklonej werandzie. Czasami koncertowała najliczniejsza w mieście orkiestra IV Pułku Strzelców Podhalańskich. Później zastosowano gramofon i głośniki. Przed wejściem na lodowisko położono betonową płytę, którą przy minimalnych mrozach polewano wodą. W ten sposób powstał lód grubości 1-2cm, co umożliwiało przy niewielkim mrozie grę w hokeja. Na płycie tej ćwiczono także jazdę figurową i tańce na lodzie. Na płycie właściwego dużego lodowiska urządzano w okresie letnim trzy korty tenisowe, na pozostałej części odbywały się pokazy i ćwiczenia Trunvereinu, festyny straży pożarnych, ochotniczego pogotowia ratunkowego. Wodę pozyskiwano z potoku Sarkandrówka, a odprowadzano do sąsiedniej Bobrówki. W 1921 - 1922 r. przy Teschener Eislauf Verein powstała drużyna hokejowa (więcej na ten temat tu ), która odnosiła niebywałe sukcesy (mistrz Śląska). Grywała między innymi z bratnią drużyną SK Czeski Cieszyn . Latem 1939 r. na ślizgawkę zwożono kłody drewna. Za kortami przygotowywano ognisko. Od Jabłonkowa po Bogumin, od Bielska, Skoczowa po Cieszyn zjeżdżali członkowie Jungdeutsche Partei. O zmroku rozpalono ognisko. Były to ostatnie tygodnie przed wybuchem drugiej wojny światowej. Po II wś. założono Towarzystwo Sportowe Piast. Obiekt nosił nazwę Stadion Sportowy TS Piast, Tor Łyżwiarski i Korty Tenisowe. W 1952 r. część działaczy doprowadziła do rozbicia klubu. Po tym wydarzeniu cieszyński hokej zamilkł na zawsze. Obiekt przydzielono Polskiemu Związkowi Motorowemu, który sukcesywnie zmniejszał ślizgawkę. Dopiero po wielu latach przystąpiono do budowy sztucznego lodowiska pod Zamkiem . Przestrzeń po dawnej ślizgawce służy obecnie za parking. Natomiast niejasna jest historia pawilonu. Istnieje bowiem przypuszczenie, iż obecny obiekt PZMu to dawny pawilon, który nie wyburzono, a tylko adaptowano.
Powyższy tekst opracowano m.in. na podstawie artykułu Franciszka Pasza, który ukazał się w Kalendarzu Cieszyńskim.