Niewielki niski budynek a naliczyłam 14 kominów.

do ZPKSoft: Chyba jakaś wędzarnia to jest.

do fantom: No to po sąsiedzku mieli co wąchać ;-)

Może "Krakowski Kredens" :D

O budynku przy ul. Emaus 3 i jego właścicielach ze strony

"Budynek powstał w 1911 r., wg projektu działającej wtedy na Zwierzyńcu spółki budowlanej J. Wilczyński & A. Kramarski. Zaplanowali oni secesyjny budynek z czerwonej cegły z mansardowym dachem. Został on wzbogacony w efektowne wykończenia i interesujące detale, takie jak płaskorzeźba z głową Chrystusa na południowej ścianie domu. Pierwszym właścicielem domu został niejaki Leopold Karolla, majster ciesielski zamieszkały przy ul. Felicjanek. W latach dwudziestych przy Emaus 3 mieszkał niejaki Marcin Kusionowicz, znany w Krakowie właściciel wytwórni wędlin. Rozbudował on budynek, dobudowując m.in. ganek i balkony, a także postawił wkoło domu budynki gospodarcze, w których działała jego fabryka mięsna. Po wojnie działały tutaj Krakowskie Zakłady Mięsne, ale dziś po dawnych zabudowaniach gospodarczych nie ma już śladu".

Przedsiębiorstwo Kusionowicza nazywało się Fabryka Wędlin i Wyrobów Masarskich Marcina Kusionowicza i miało siedzibę w centrum miasta i to w nie byle jakim miejscu, bo na Placu Mariackim 2.

Z innego źródła - - o tym budynku można przeczytać:

"Piękny budynek w stylu secesyjnym, z charakterystycznym mansardowym dachem, wybudowany przez mistrza ciesielskiego, Leopolda Karollę (stąd funkcjonująca również nazwa Willa Karollów), najprawdopodobniej w 1911 roku, a w latach 20-stych XX wieku przebudowany (m.in. balkony i murowany ganek) przez kolejnego właściciela, Marcina Kusionowicza, bardzo znanego w ówczesnym Krakowie mistrza masarskiego i przedsiębiorcę. Do późnych lat 60-tych XX wieku dom otoczony był zabudowaniami, pierwotnie należącymi do firmy Wytwórnia i Sprzedaż Wędlin wł. Marcin Kusionowicz, a po II Wojnie Światowej bezprawnie przejętymi i użytkowanymi przez Krakowskie Zakłady Mięsne. Zabudowania otaczające zostały nieodwracalnie uszkodzone w trakcie przebudowy pętli tramwajowej i wyburzone z początkiem lat 70-tych. Pod częścią terenu wciąż znajdują się podziemne pozostałości po jednej z pierwszych w Polsce chłodni amoniakalnej".