Z dokumentu magistratu

Zarys rozwoju historyczno – przestrzennego Sołtysowic.

Dawne nazwy: Schulchowitz (1283), Schultheschowicz (1312), Schuteswicz (1326), Schultheissowitz (1341), Scholteyzzewicz, Schultheisewicz (około 1350/60), Schulthe-isowitz mit Kegel und Molnsdorf (1441), Schuleissowitz und Kegell (XIV w.), Schulteis-sowicz und Kegell (XIV w.), Zottwitz (1630), Schottnitz (1845), Schottwitz (1937), Bu-rweide (1937), Sułkowice (1945), Sołtysowice.
Najstarsza wzmianka pochodzi z 1312 r. W XVIII w. Sołtysowice były własnością klasztoru św. Wincentego, po sekularyzacji (1810) stały się własnością państwową podległą Urzędowi Dominialnemu w Psim Polu, od 1840 r. były własnością prywatną (posiadłość ziemska oraz gmina).
Mieszkańcy należeli do parafii ewangelickiej na Psim Polu i Jedenastu Tysięcy Dziewic we Wrocławiu oraz katolickiej na Psim Polu i św. Michała we Wrocławiu. Główny do-chód z posiadłości ziemskiej w XIX wieku przynosiła hodowla, a także zyski z cegielni i cukrowni.
W 1928 r. niezaludnione tereny Sołtysowic zostały włączone do Wrocławia.
W rejonie Sołtysowic znajduje się ceglano – betonowy schron