|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6
Lata 1972-1973 , Aktor Jaromír Hanzlík zmierza do sali gimnastycznej przy ul. Vrchlickiego, gdzie spotka się z młodzieżą szkolną. Za aktorem nieistniejący już budynek, w którym dawniej znajdowała się fabryka wozów rodziny Pustówków.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 11 kwietnia 2019, godz. 7:29:14 Źródło: Zbiory prywatne Autor: Věra Stryjová Rozmiar: 1039px x 1500px
1 pobranie 882 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Milan CZtesin Obiekty widoczne na zdjęciu Fabryka wozów zaprzęgowych i osi Johanna Pustówki więcej zdjęć (2) Zbudowano: Początek XIX w. Zlikwidowano: Lata 60 XX w. Dawniej: Associé der Firma J. Pustówka & Sohn, Wagenfabrik Fabryka wozów zaprzęgowych rodziny Pustówków znajdowała się na rogu ówczesnej Schillergasse i Alei arc. Albrechta. Przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem operatu katastralnego 54. Numer posesji był podwójny. Dla Alei arc. Albrechta był to nr 17, zaś dla Schillergasse nr 8 (od 1911 r., kiedy ulicę wytyczono). Zabudowania fabryczne składały się z co najmniej pięciu obiektów. Jeden duży i jeden mały, wybudowane z kamienia lub cegły. Pozostałe obiekty były małych rozmiarów i wykonane z drewna. Taki stan jest widoczny na mapie katastralnej Kamieńca z 1836 r., gdzie obiekty są zgrupowane pod wspólnym nr 24. Fabryka jest również widoczna na mapie Cieszyna z 1909 r. pod nr 52 ,,Wagenfabrik Pustowka,,. W najstarszej Książce Adresowej Cieszyna z 1874 r. zanotowano, iż zabudowania należą do Johanna Pustówki z dopiskiem ,,Wagenfabrikant,,. Fabryka powstała w 1861 r. W późniejszym okresie fabrykę wozów zaprzęgowych i osi prowadził ze swym synem Gustawem pod nazwą ,,Wagen und Achsenfabrikant, Automobil - Reparateur,,. W fabryce pracowało od 40 do 50 robotników, którzy wyrabiali omnibusy, wozy pogrzebowe, dorożki itp. Oprócz wozów produkowano tu osie do wozów, które w większości były przeznaczane na eksport do Orientu. Fabryka była wyposażona w liczne maszyny do obrabiania: tokarki, szlifierki, wiertarki, piły oraz sześć palenisk w kuźni z nawiewem wentylatorowym. Nie jest znane, kiedy fabryka przestała działać. W 1925 r. miał się tu znajdować zakład stolarski Antoniego Woźnicy, a także autoserwis i ślusarstwo Paula Zagory. W 1931 r. część obiektu zakupiła żydowska gmina wyznaniowa w Czeskim Cieszynie, która urządziła tu swą synagogę . W pozostałej części w 1929 r. warsztat instalatorski Johanna Pszczolki (mieszkał przy ul. Dworcowej 23) a w 1937 r. zakład stolarski Eugeniusza Muszalka. W listopadzie 1933 r. wybuchł pożar od hoblin. W okresie okupacji hitlerowskiej synagogę spalono, natomiast ruiny rozebrano w latach 60 tych. Obecnie na miejscu fabryki stoi salga gimnastyczna. Wcześniej w miejscu tym znajdowały się państwowe magazyny żywnościowe -mąki, z której wypiekano chleb w sąsiednim budynku. W czasie powodzi w latach 40 tych woda wyrządziła tu duże zniszczenia. Według legendy w niestniejącym już warsztacie miał pracować Józef Bożek Żona Johanna Pustówki zmarła w 1899 r. licząc 56 lat. pochowana została na cmentarzu ewangelickim. W 1933 r. zmarł Gustav Pustówka dawny właściciel fabryki. Pochowany został na cmentarzu ewangelickim w Cieszynie. W 1885 r. fabrykant Pustówka otrzymał wyłączny przywilej na nowy i oryginalny wynalazek, a mianowicie na tuleje kulkowe (kugelachsen), które mają być używane do wszystkich wozów. Wynalazek polega na tym, że w każdej z osi wózka znajduje się 22 kulki stalowe wielkości grochu, po których obraca się wał. Dzięki temu wóz porusza się bardzo lekko i cicho, a co najważniejsze, oś nie wymaga smarowania. al. Masaryka (Masarykovy sady) więcej zdjęć (778) W roku 1813 na polecenie księcia Alberta Sasko Cieszyńskiego nadleśniczy Dünnbier założył park w dzielnicy Saska Kępa na rzucie trójkąta. Osie kompozycyjne stanowiły trzy promieniste aleje, których widokowym zamknięciem był taras z doryckim portykiem, zlokalizowany w narożniku Pałacu Myśliwskiego na cieszyńskiej Górze Zamkowej. Park ten pierwotnie przeznaczony został pod budowę kolonii jednopiętrowych domów dla urzędników zarządzających majątkiem Habsburgów. Szeroką aleję obsadzono w części środkowej licznymi drzewami (kasztanowce, lipy, drzewa akacjowe itp.)i krzewami, z wyznaczonymi ścieżkami spacerowymi w stylu angielskim, wśród których ukryty był posąg św. Jana Nepomucena, kapliczka z czerwonej cegły oraz secesyjny pomnik Fryderyka Schillera z białego kararyjskiego marmuru. W XIX wieku aleja obudowana została wieloma reprezentacyjnymi eklektycznymi willami, położonymi w ogrodach ozdobionych nieodłącznymi magnoliami. W początkowym odcinku Alei zbudowano w 1874 roku dwa dwupiętrowe domy na mieszkania pracowników i biura dyrekcji arcyksiążęcej Komory Cieszyńskiej. W okresie okupacji hitlerowskiej budziły powszechną grozę, gdyż mieściło się w nich gestapo. W parku często grywała orkiestra wojskowa, dla której wzniesiono drewniany pawilon muzyczny. W 1925 r. wprowadzono zakaz przejazdu powozów konnych, by stukanie kopyt nie przeszkadzało nauczaniu w pobliskich szkołach. Rozporządzenie to było stosowano już w czasach przedpodziałowych. Po podziale Cieszyna, aleja arc. Albrechta (nazwa Erzherzog Albrechtsallee odnosi się do arcyksięcia Albrechta Fryderyka Habsburga) przemianowywano parokrotnie: Pierwsza propozycja była: Benešova aleje, jednak ostatecznie w latach 1920 aż 1925 wybrano Masarykova aleje (początkowo Masarykovo stromořadí - czasami stosowano jeszcze w 1929), 1925 aż 1938 Masarykovy sady, 1938 aż 1939 aleja Prezydenta Mościckiego, 1939 aż 1945 park Schillera, 1945 aż 1989 aleje Gorkiego, od 7 lutego 1990 r. po współczesność aleja Masaryka. W wydawanym od 1894 r. czesko-języcznym tygodniku Noviny Těšínské stosowano na przemian nazwę Albrechtovo stromořadí lub Albrechtova alej. Patrz również opis parku w kronice miejskiej. Aleje były własnością Komory Cieszyńskiej. W 1994 r. przeprowadzono rewitalizację parku. Zanim zasypano most zalewowy do budynków wchodziło się po stopniach. |