Wybudowana w pierwszej połowie XIX wieku kapliczka przydrożna Nowym Browińcu jest przykładem małej architektury sakralnej i ludowej, nierozerwalnie związanej z polskim krajobrazem i wsią.
Historia i opis
Kapliczkę wzniesiono około 1840 roku, fundator nie jest znany. Kapliczka dawniej usytuowana w pobliżu zabudowy mieszkaniowo – gospodarczej. Usytuowana w centralnej części miejscowości przy posesji przy domu nr 9. Kapliczka XIX wieczna. Zwrócona frontem w stronę południowo-wschodnią, przydrożna, wolnostojąca, jednoprzestrzenna. Murowana, otynkowana i pobielona. Wzniesiona na planie kwadratu o boku 3,5 metra. Nakryta dachem dwuspadowym, wykonanym z dachówki ceramicznej. Wejście zamknięte łukiem półkolistym spłaszczonym, wypełnione drewnianymi, dwuskrzydłowymi przeszklonymi drzwiami. Skromny wystrój zewnętrzny kapliczki nawiązuje do form klasycystycznych. Elewacja frontowa pozbawiona detali architektonicznych. Szczyt od części przyziemia oddzielony jest gzymsem. Trójkątny szczyt swoją formą nawiązuje do tympanonu. Ponad nim na kalenicy dachu umieszczono trójlistny metalowy krzyż. W środku nisza w formie prostokąta. W elewacji bocznej od strony północno-wschodniej otwór okienny zamknięty półkoliście.
We wnętrzu kapliczki znajduje się niewielka półka pełniąca funkcję ołtarzyka. Nad nim wisi obraz wykonany w technice oleodruku z przedstawieniem Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Po jego bokach dwa kinkiety na świece. Po lewej stronie ołtarzyka znajduje się niewielka półka, najprawdopodobniej przeznaczona na kwiaty. Podłoga wyłożona terakotą. Zabytek dostępny.
Oprac. Magdalena Urbaniak - Leśniak, OT NID w Opolu, 23-08-2017 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)