|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
2024 , Rewers medalu Muzeum Okręgowego z podobizną Halika.Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 23 sierpnia 2025, godz. 13:01:01 Źródło: Zbiory prywatne Rozmiar: 1062px x 1063px Aparat: OPPO Reno7 Lite 5G 1 / 50sƒ / 1.7ISO 12945mm
0 pobrań 39 odsłon 0 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Mariusz Brzeziński Obiekty widoczne na zdjęciu
Muzeum Podróżników im. Tony'ego Halika więcej zdjęć (3) Zbudowano: XVIII wiek Dawniej: Spichlerz zbożowy Zabytek: 441 z 23.03.1960; A/514 z 07.03.2007 Spichrz barokowy (XVIII w.) Ulica Franciszkańska nr 11 - mały barokowy spichrz zbożowy z pierwszej połowy XVIII wieku, adaptowany na pracownię witrażową Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, obecnie Muzeum Podróżników im. Tony'ego Halika. ul. Franciszkańska więcej zdjęć (58) Dawniej: Klosterstr, Klostergasse ULICA FRANCISZKAŃSKA Pierwotnie zwana była "Za Franciszkanami", później Małymi Piekarami, Błotną, a w 1891 r. przemianowana została na Klasztorną i nazwę tę utrzymała do końca rządów pruskich. Od 1239 r. przylegały do niej z południowej strony zabudowania klasztoru św. Franciszka, które w okresie reformacji przejęte zostały przez protestanckie gimnazjum. Na miejscu dawnego ogrodu klasztornego stoi obecnie najbardziej charakterystyczna budowla ulicy - okrągły zbiornik gazowni, wzniesiony w drugiej połowie XIX w. Nieczynny od blisko sześćdziesięciu lat budynek zaadaptowany został w 1994 r. na potrzeby planetarium. Naprzeciwko (nr 16) mieściła się od końca XVI w. aż do 1829 r. miejska oficyna drukarska, zwana również gimnazjalną, służyła bowiem w pierwszej kolejności pobliskiemu gimnazjum protestanckiemu. Przy ulicy zachowało się kilka budynków z elementami gotyckimi (nr 4/6) i renesansowymi (nr 10) oraz barokowy spichlerz (nr 11), w którym swoją siedzibę ma Muzeum Podróżników im. Tony'ego Halika - oddział Muzeum Okręgowego w Toruniu. Do najcenniejszych należy jednak kamienica (nr 12) zajmowana obecnie przez filię Książnicy Miejskiej. Późnogotycki budynek z połowy XVI w., z elewacją trójsferową i szczytem schodkowym, odzyskał pierwotny układ przestrzenny wnętrz po gruntownym remoncie z lat 1958-1960. Na parterze dominuje wysoka sień z fragmentami dawnej galerii oraz przewód kominowy średniowiecznej kuchni, rozpoczynający się na parterze wielkim okapem, pod którym znajdowało się otwarte palenisko. Ocalał też dobrze zachowany profilowany strop na pierwszym piętrze. |