starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › ul. Szczytna › Szczytna 15 |
13 kwietnia 2019 , Kamienica gotycka z XIV wieku, przebudowana na spichlerz w XVIII wieku -
obecnie w kamienicy mieści się minibrowar restauracyjny - Jan Olbracht Browar Staromiejski.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 22 dni |
Dodane: 14 kwietnia 2019, godz. 20:25:20
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 1107px x 1500px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: Canon PowerShot SX510 HS
1 / 1000sƒ / 4.5ISO 1607mm
3 pobrania 512 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
Szczytna 15
więcej zdjęć (6)
Zabytek: 277 z 07.02.1952; 50/A z 01.09.1970; A/914 z 08.09.2008
Kamienica gotycka z XIV wieku, przebudowana na spichrz w stylu barokowym w XVIII (po zniszczeniach z oblężenia szwedzkiego w 1703 roku) i XIX wieku.
Wewnątrz zachował się oryginalny układ pomieszczeń z m.in. obszerną tzw. wysoką sienią - charakterystyczną dla toruńskich kamienic gotyckich - oraz pomieszczenia wyższych kondygnacji przedniego i tylnego traktu.
Zachowały się cenne i unikatowe gotyckie malowidła ścienne o tematyce świeckiej z przełomu XIV i XV wieku - przedstawienia figuralne wkomponowane w bujną wić roślinną; są to wyobrażenia najprawdopodobniej zaczerpnięte z tekstów świeckich, może z literatury dworskiej, ukazujące kilka postaci w dworskich, modnych strojach.
Malowidła, przedstawiające dwie pary ludzi w różnym wieku oraz parę lwów i parę orłów, podtrzymujących niezidentyfikowane emblematy lub herby, wykazują podobieństwo kompozycyjne do XV-wiecznych tkanin dekoracyjnych z Europy Zachodniej.
W piwnicy natomiast zachował się średniowieczny piec typu hypocaustum, służący do ogrzewania pomieszczeń wyższych kondygnacji kamienicy.
Źródło:
Wewnątrz zachował się oryginalny układ pomieszczeń z m.in. obszerną tzw. wysoką sienią - charakterystyczną dla toruńskich kamienic gotyckich - oraz pomieszczenia wyższych kondygnacji przedniego i tylnego traktu.
Zachowały się cenne i unikatowe gotyckie malowidła ścienne o tematyce świeckiej z przełomu XIV i XV wieku - przedstawienia figuralne wkomponowane w bujną wić roślinną; są to wyobrażenia najprawdopodobniej zaczerpnięte z tekstów świeckich, może z literatury dworskiej, ukazujące kilka postaci w dworskich, modnych strojach.
Malowidła, przedstawiające dwie pary ludzi w różnym wieku oraz parę lwów i parę orłów, podtrzymujących niezidentyfikowane emblematy lub herby, wykazują podobieństwo kompozycyjne do XV-wiecznych tkanin dekoracyjnych z Europy Zachodniej.
W piwnicy natomiast zachował się średniowieczny piec typu hypocaustum, służący do ogrzewania pomieszczeń wyższych kondygnacji kamienicy.
Źródło:
ul. Szczytna
więcej zdjęć (123)
Dawniej: Schillerstr, Schildergasse
ULICA SZCZYTNA
Zapewne traktowana była niegdyś jako przedłużenie ul. Łaziennej, skoro nosiła identyczne nazwy jak jej dawne odcinki, czyli Jęczmienna (czasem Zbożowa) i Szkolna. Od końca XIX w. aż do 1920 r. zwano ją ulicą Schillera. W XIV wieku mieszkali tu głównie kupcy, ale od połowy następnego stulecia coraz częściej osiedlali się przy niej różni rzemieślnicy, bednarze, nożownicy, paśnicy i wreszcie szczytnicy (wyrabiający tarcze-szczyty), od których wywodzi się współczesną nazwę ulicy. Przy niej znajduje się kilka kamienic O bardziej lub mniej wyraźnych cechach gotyckich, widocznych na fasadach lub we wnętrzu.
Do najbardziej oryginalnych należy budynek wzniesiony jako jedyny w Toruniu na planie kwadratu (nr 2/4). W drugiej połowie XIV w. była to jeszcze wieża mieszkalna, ale w XVI i XIX w. przebudowana została na wielką kamienicę. Na parterze, który pełnił rolę reprezentacyjną, zachowała się wysoka sala z pięknym gotyckim sklepieniem, wspartym na jednej ośmiobocznej kolumnie. Nad parterem mieściły się izby mieszkalne właściciela, do których prowadziła okrągła klatka schodowa. Natomiast w trakcie tylnym znajduje się sala ze stropem renesansowym, przeniesionym z górnego piętra. Obecnie mieści się tu stylowa restauracja "Staromiejska".
Na zapleczu budynków (nr 11-15), ulokowanych po nieparzystej stronie ulicy, widoczne są częściowo zrekonstruowane, średniowieczne mury oddzielające poszczególne parcele. Ładną gotycką fasadę z XV w. zachował dom nr 17, a w sąsiednim (nr 15) odkryto nawet piętnastowieczne malowidła ścienne o tematyce świeckiej (zaloty miłosne).
Stojąca obok czternastowieczna kamienica (nr 13), przekształcona później na magazyn, służy obecnie jako Ośrodek Czytelnictwa Niepełnosprawnych.
W miejscu baru (nr 10 i 12) znajdowały się na początku XVIII w. dwie bliźniacze kamienice, J. G. Rösnera, a następnie około połowy XIX w. urządzono tam żydowskie szkoły - elementarną i religijną. W 1847 r. w głębi parceli wzniesiono synagogę, zniszczoną w 1939 r. przez Niemców. Fakt ten upamiętnia umieszczona tu w 1993 r. tablica.
W pobliżu (pod nr 16) stal dom, w którym mieszkali synowie Jana III Sobieskiego, towarzyszący ojcu w czasie odwiedzin miasta na przełomie maja i czerwca 1677 r.
Zapewne traktowana była niegdyś jako przedłużenie ul. Łaziennej, skoro nosiła identyczne nazwy jak jej dawne odcinki, czyli Jęczmienna (czasem Zbożowa) i Szkolna. Od końca XIX w. aż do 1920 r. zwano ją ulicą Schillera. W XIV wieku mieszkali tu głównie kupcy, ale od połowy następnego stulecia coraz częściej osiedlali się przy niej różni rzemieślnicy, bednarze, nożownicy, paśnicy i wreszcie szczytnicy (wyrabiający tarcze-szczyty), od których wywodzi się współczesną nazwę ulicy. Przy niej znajduje się kilka kamienic O bardziej lub mniej wyraźnych cechach gotyckich, widocznych na fasadach lub we wnętrzu.
Do najbardziej oryginalnych należy budynek wzniesiony jako jedyny w Toruniu na planie kwadratu (nr 2/4). W drugiej połowie XIV w. była to jeszcze wieża mieszkalna, ale w XVI i XIX w. przebudowana została na wielką kamienicę. Na parterze, który pełnił rolę reprezentacyjną, zachowała się wysoka sala z pięknym gotyckim sklepieniem, wspartym na jednej ośmiobocznej kolumnie. Nad parterem mieściły się izby mieszkalne właściciela, do których prowadziła okrągła klatka schodowa. Natomiast w trakcie tylnym znajduje się sala ze stropem renesansowym, przeniesionym z górnego piętra. Obecnie mieści się tu stylowa restauracja "Staromiejska".
Na zapleczu budynków (nr 11-15), ulokowanych po nieparzystej stronie ulicy, widoczne są częściowo zrekonstruowane, średniowieczne mury oddzielające poszczególne parcele. Ładną gotycką fasadę z XV w. zachował dom nr 17, a w sąsiednim (nr 15) odkryto nawet piętnastowieczne malowidła ścienne o tematyce świeckiej (zaloty miłosne).
Stojąca obok czternastowieczna kamienica (nr 13), przekształcona później na magazyn, służy obecnie jako Ośrodek Czytelnictwa Niepełnosprawnych.
W miejscu baru (nr 10 i 12) znajdowały się na początku XVIII w. dwie bliźniacze kamienice, J. G. Rösnera, a następnie około połowy XIX w. urządzono tam żydowskie szkoły - elementarną i religijną. W 1847 r. w głębi parceli wzniesiono synagogę, zniszczoną w 1939 r. przez Niemców. Fakt ten upamiętnia umieszczona tu w 1993 r. tablica.
W pobliżu (pod nr 16) stal dom, w którym mieszkali synowie Jana III Sobieskiego, towarzyszący ojcu w czasie odwiedzin miasta na przełomie maja i czerwca 1677 r.