Fabryka Kotłów Parowych W. Fitzner i K. Gamper - zakład przemysłu metalowego założony w 1880 r. przez siemianowickiego fabrykanta Wilhelma Fitznera i Szwajcara Konrada Gampera na pograniczu Środuli i Konstantynowa. Początkowo zakład prowadził wyłącznie prace remontowe, wkrótce zaczął produkować kotły płomienne, a następnie rozszerzać asortyment wyrobów. Do produkcji wprowadzono kotły stojące, lokomobilowe, wolnorurowe systemu "Fitzner i Gamper", stromorurowe systemu "Garbe", parowozowe i inne urządzenia.

W latach 90. XIX wieku firma przekształciła się w towarzystwo Akcyjne Budowy Kotłów i Konstrukcji Mechanicznych z siedzibą zarządu w Petersburgu i Warszawie. Powstały liczne filie - m.in. w Dąbrowie, Warszawie, Łodzi, Petersburgu, Moskwie, Kijowie. Zwiększył się znacznie asortyment wyrobów i rozszerzyły rynki zbytu.

W latach 1908 - 1928 fabryka działała jako Spółka Akcyjna W. Fitzner i K. Gamper. W październiku 1928 r. zakład połączył się z firmą L. Zieleniewski S.A. w Krakowie przyjmując nazwę: Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper S.A. w Sosnowcu. W połowie 1929 r. sosnowiecka fabryka wydzierżawiona została nowej spółce pn. Polskie Zakłady Babcock i Witcox Ltd w Londynie oraz L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper w Krakowie. Firma angielska posiadała 50,1 % akcji kapitału zakładowego spółki. Przed wybuchem wojny zakład sosnowiecki zatrudniał ok. 1100 pracowników.

W czasie okupacji fabrykę przejął niemiecki koncern "Ferrum" A.G. z siedzibą w Katowicach. Obok ograniczonej produkcji kotłów parowozowych i prac remontowych prowadzono działalność wytwórczą dla celów wojskowych.

Po wyzwoleniu fabryka podjęła działalność jako Polskie Zakłady Babcock - Zieleniewski Zarząd Państwowy. W grudniu 1948 r. nastąpiło prawne przejęcie zakładu przez państwo, po czym zmieniono jego nazwę na Zakłady Budowy Urządzeń Kotlarsko – Mechanicznych zakład nr 1 w Sosnowcu. Nazwa zakładu była wielokrotnie zmieniana: w 1971 r. na Fabrykę Kotłów Przemysłowych "Fakop", (od 1955 r. zakład nosił imię Rewolucji 1905 r.). Zmodernizowany po 1989 r. zakład tworzy obecnie spółkę z o.o. z udziałem kapitału zagranicznego pn. Foster Wheeler Energy Fakop i produkuje kotły fluidalne.

W dniu 2017-06-23 spółki Amec Foster Wheeler Energia Polska Sp. z o. o. oraz AMEC FOSTER WHEELER ENERGY FAKOP Sp. z o. o. zostały przejęte przez Sumitomo Heavy Industries wchodząc w skład grupy Sumitomo SHI FW.



aktualizacja: mir242



źródło:

/p>

Zarysy drogi stanowiącej dzisiaj ulicę Staszica pojawiają się na planach i mapach z XIX w. a od początku XX w widoczny jest rozwój urbanistyczny wzdłuż tej drogi. Dawniej zwana Drogą Katarzyńską (część południowa) i Konstantynowską (część północna). Nazwa Staszyca pierwszy raz pojawa się na planach w latach 30-tych XX w. i obowiązywuje wówczas jedynie dla fragmentu zwanego Drogą Katarzyńską - od ul. Zamkowej do drogi na Pekin Zagórski. Cześć północną stanowiły ulice Perla Feliksa, Wincentego Pstrowskiego. W czasie drugiej wojny światowej Muave Strasse. Przez krótki czas w okolicach lat 50 i początku 60 XX w. w całości widoczna na planach jako ul. Pstrowskiego.