Ta Pani musiała zdobyć zaufanie tych ludzi na takie fotografowanie, nawet zaprzyjaźnić się na ten czas z nimi, ciekawe jak prowadziła rozmowę, jakich argumentów używała.

do Dariusz Łukasik: "...zjednywała sobie fotografowanych ludzi do tego stopnia, że pozwalali jej wejść do swych domostw, fotografować się we wnętrzach, w których żyją na co dzień. Jej cykl Zapis socjologiczny przedstawiał fotografie mieszkańców wsi południowej i południowo-wschodniej Polski, zawsze w tym samym układzie: gospodarz z rękoma na kolanach siedział frontalnie na tle głównej ściany domu, scenę uchwycono obiektywem szerokokątnym. Z codzienności wydobywała dostojeństwo, bohater prac – zwykły człowiek urastał do rangi centralnej postaci, kreatora własnego świata." Robić zdjęcia to jedno a przekonywać ludzi do tego by na to pozwalali w tak intymny sposób to drugie. Pani Rydet i jedno i drugie robiła znakomicie.