"Jan" jako szyb "Bianka" powatał w 1901 roku i był szybem głównie wydobywczym. Stalową wieżę dostał w 1910 roku. Do poziomu V sięgał głębokości 394 m. Jego przekrój w świetle to 5,4 x 4,2 m. Szyb posiadał dwa przedziały wydobywcze: północny z dwoma klatkami dwupiętrowymi po dwa wozy oraz południowy z dwoma klatkami dwupiętrowymi po jedym wozie. Maksymalna wydajność obu przedziałów to 160 wozów o pojemności 0,6 m3 na godzinę. Przeział północny zasilała maszyna wyciągowa szystemu "Koepe" z zespołem Leonarda firmy "Linke Hoffman" i "AEG Berlin". Część mechaniczna pochodziła z 1935 roku. Część elektryczna z 1914 roku miała moc 283/630 kW a prędkość jazdy to 7/7 m na sekundę. Natomiast przedział południowy posiadał maszynę wyciągową o systemie bliźniaczym, pneumatycznym firmy "Schmidt, Kranz Co Nordhauser" z roku 1921 o mocy 110 kW z prędkością jazdy 4.0/5.0 m na sekundę. W 1965 roku szyb "Jan" uległ modernizacji przez zmontowanie naczynia skipowego o pojemności 3,5 tony w miejsce tradycyjnego urządzenia klatkowego przez co wzrosło wydobycie o 300 ton na dobę. Przerobiono również maszynę wyciągową z WL4-2000 na WL2. Po likwidacji kopalni szyb miał pozostać jako ekponat zabytkowy. Nietety podzielił los szybu "Nowy II", czyli został rozebrany w 1995 roku i zezłomowany .

Mikrob.