Kapliczka - dzwonnica jest najstarszym elementem zabudowy dawnej wsi Borki, włączonej w 2017 r. w granice Opola.

Historia i opis

Kapliczka pw. św. Jana została wzniesiona na przełomie XVIII i XIX wieku., jej dokładna historia nie jest znana. Wolnostojąca kaplica usytuowana jest w północnej części miasta Opola, a w środkowej części historycznej wsi Borki. Zwrócona frontem w stronę ul. Ochronnej, w kierunku wschodnim. Rzut poziomy kaplicy jest zbliżony do kwadratu (200 × 160 m). Bryła jest symetryczna, trójkondygnacyjna na niskim cokole, o stopniowo zwężających się kolejnych kondygnacjach, zakończona trójkątnym szczytem, nakrytym dwuspadowym daszkiem z krzyżem na kalenicy.

Kaplica wybudowana została z cegły pełnej, na zaprawie wapiennej. Ściany otynkowane, pokrycie dachowe z dachówki ceramicznej – karpiówki. Elewacje gładko tynkowane, dzielone uskokami i profilowanymi gzymsami. W dolnej elewacji od strony frontu znajduje się nisza zamknięta łukiem, a w niej za ozdobną kratą umieszczono figurę Zmartwychwstałego Chrystusa. Boczne elewacje gładko tynkowane, bez wnęk i otworów. W drugiej kondygnacji — od frontu nisza z figurą Najświętszej Marii Panny. Na bocznych elewacjach umieszczono mniejsze płyciny zamknięte łukiem odcinkowym. Trzecia kondygnacja ażurowa, z czterema otworami zamkniętymi łukiem odcinkowym. W niej podwieszony dzwon, poruszany z poziomu niszy w tylnej części przyziemia. Stolarka w II kondygnacji drewniana. Obiekt dostępny.

Oprac. Magdalena Urbaniak–Leśniak, OT NID w Opolu, 03.04.2018 r.

Źródło: