starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › powiat strzeliński › Samborowice › Pałac › Folwark › Budynek bramny |
21 kwietnia 2019 , Zachodnia część zabudowań folwarcznych dawnego założenia pałacowego z XIX w. Najciekawszym obiektem jest budynek bramny z przylegającą do niego dawną wozownią - warsztatem. Najlepiej zachowany, jedyny który doczekał się prac remontowych gdzieś ok. 2006 r. Prace się zatrzymały... Wozownia nie miała już szczęścia i niedługo runie. Odkąd pojawił się nowy właściciel całego założenia powiało nadzieją. Na razie przede wszystkim widać uprzątnięcie terenu. Wydano 3 pozwolenia na budowę z kwietnia, maja i października 2018 r. może więc coś drgnie.
Skomentuj zdjęcie
Wacław Grabkowski
 Tu już nic nie da się zrobić. Glina powoli kruszeje..., ciągnie ją do ziemi skąd ją wydobyto i uformowano w cegłę. 2019-05-03 16:08:20 (7 lat temu)
do Wacław Grabkowski: Może liczą, że sama się rozleci i nie trzeba będzie rozbierać a gruzem zdołają wypełnić doły w parku. 2019-05-03 17:32:19 (7 lat temu)
do ZPKSoft: Ale Zosiu, taka jest prawda, żyjemy w epoce końca gliny. Mi brakuje na naszym portalu rozmów o materiałach budowlanych. Mnie fascynuje beton, stal, szkło. Glina zbyt szybko ulega rozpadowi :) 2019-05-03 17:57:01 (7 lat temu)
do Wacław Grabkowski: Czyli fascynują Cię zimne materiały, ja wolę ciepłe, kobiece - cegłę i drewno ;-) Wczoraj kilka godzin spędziliśmy w innym starym folwarku, stare mury, nawet zagrzybiałe i obrośnięte mchem dało się pogłaskać, nie tylko aparatem. Te powojenne pełne stali, eternitu i styropianu starzeją się znacznie mniej ciekawie. 2019-05-03 18:02:32 (7 lat temu)
do ZPKSoft: Tak, zgadzam się, ale mi chodzi o wytrzymałość domu. Oczywiście, cegła ma charyzmę, bo od tysięcy lat jest przy nas. Lubię przekładać cegły, uwielbiam ich stukot. Mam ich na ogródku dziesiątki. Lepiej trzymają folię niż otoczaki, gdy wiatr jest tak śmigły, że wejdzie w każdą szczelinę i zerwie ochronę roślin. Ale kiedy na początku lat 90. ujrzałem w telewizji jak kontrewolucja rosyjska rąbie z dział bezskutecznie w parlament zrozumiałem, że beton uzbrojony jest na nasze czasy. Tam była jakaś pierejestrojka, a komuniści próbowali rozwalić przemiany. Moje dzieci były małe, bałem się, że jak Rosja pogrąży się w anarchii, to i Europa stanie w ogniu. 2019-05-03 18:30:11 (7 lat temu)
|
|
Na stronie od 2011 styczeń
15 lat 4 miesiące 4 dni |
Dodane: 3 maja 2019, godz. 15:35:47
Autor zdjęcia: ZPKSoft
Rozmiar: 1600px x 1050px
Licencja: CC-BY-NC-ND 4.0 Aparat: X-M1
1 / 680sƒ / 5ISO 20034mm
0 pobrań 486 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia ZPKSoft
Obiekty widoczne na zdjęciu
Budynek bramny
więcej zdjęć (17)
Zbudowano: XIX w.
Zabytek: GEZ
Folwark
więcej zdjęć (24)
Zbudowano: XIX w.
Zabytek: GEZ
Wśród zabudowy przypałacowego folwarku wyróżniamy :
- budynek bramny z wozownią połączony przejazdem z reprezentacyjnym dziedzińcem pałacu
- dwie oficyny mieszkalne ( jedna z przejazdem na folwark)
- stodoła
- dwie obory lub stajni
- wozownia-warsztat
Większość budynków powstała w końcu XIX w. Po II wojnie światowej obiekt należał do PGR a po jego likwidacji postępowała dalsza dewastacja. Użytkowany w niewielkiej części.
- budynek bramny z wozownią połączony przejazdem z reprezentacyjnym dziedzińcem pałacu
- dwie oficyny mieszkalne ( jedna z przejazdem na folwark)
- stodoła
- dwie obory lub stajni
- wozownia-warsztat
Większość budynków powstała w końcu XIX w. Po II wojnie światowej obiekt należał do PGR a po jego likwidacji postępowała dalsza dewastacja. Użytkowany w niewielkiej części.
Pałac
więcej zdjęć (72)
Dawniej: Schloss Altschammendorf
Zabytek: 276/1046/Wł z 30.11.1984,park 275/999/Wł z 29.03.1984, mur wokół pałacu i parku - GEZ
Do 1936r., jako Polnisch Tschammendorf, do 1945r., jako Alttschammendorf.
Od 1668r., jako właściciel wymieniany jest Christoph Leopold Schubarth und Bruck. W 1783r., wieś należała do hrabiny Josephy von Sobeck. Od 1825 roku Samborowice były w posiadaniu rotmistrza von Dresky, aż do jego śmierci. W 1870 roku majątek ziemski obejmował 833 morgi gruntów i należał już do von Mickwitz.
PAŁAC, zbudowany po koniec XIX w., o powierzchni użytkowej 585 m2. Położony w północnej części wsi, fasadą skierowany na południe, z reprezentacyjnym dziedzińcem, od pd. i zach. otoczony parkiem. Neomanierystyczny, murowany z cegły i kamienia. Korpus na planie prostokąta, z ryzalitami pozornymi na środkowej i bocznych osiach fasady, przy którym od wsch. wieża na planie kwadratu, połączona z korpusem węższym łącznikiem i nieco węższe skrzydło na planie prostokąta od zach. Dwukondygnacyjny z częściowo użytkowym poddaszem, wieża trójkondygnacyjna. Dwutraktowy z sienią na osi i korytarzem między traktami, łącznik jedno traktowy. Na osi sieni schody marmurowe, w skrzydle zach. drewniane. Układ pomieszczeń wtórny. Elewacje zamknięte profilowanym gzymsem z tralkową balustradą, zwieńczone wolutowymi szczytami artykułowanymi pilastrami; szczyt środkowy fasady dwukondygnacyjny z tarczą herbową w drugiej kondygnacji. Fasada z portykiem balkonowym ha osi, wspartym na filarach i kolumnach. Profilowany gzyms podokienny w drugiej kondygnacji elewacjach pn. Po 1945 roku , obiekt przejęty został przez PGR. Po likwidacji PGR-ów, nastąpiło zuchwałe rozgrabywanie tego co mogło się jeszcze przydać w domu i zagrodzie, doprowadzając do całkowitej ruiny. Na wiosnę 2006 r., runęła część środkowa pałacu.
PARK, założony zapewne w 4 ćw. XIX w., położony na pd.-zach. od pałacu, wokół trzech stawów. Krajobrazowy, z zatartym układem przestrzennym. W częściowo zachowanym starodrzewie dęby szypułkowe i cisy.
FOLWARK, położony na wsch. od pałacu, skomunikowany z reprezentacyjnym dziedzińcem poprzez budynek bramny: 1) budynek bramny, neomanierystyczny, murowany z cegły, tynkowany, na nieregularnym planie z przejazdem na osi, dwukondygnacyjną częścią mieszkalną i cylindryczną wieżą po stronie pd. oraz jednokondygnacyjną wozownią po stronie pn.; parter i naroża piętra boniowane; kondygnacje części mieszkalnej oddzielone i zwieńczone profilowanym gzymsem; nad bramą i wozownią wolutowe szczyty zdobione obeliskami; nad przejazdem kamienna płycina datą 1818 , w elewacji wsch. części mieszkalnej kamienna płycina z datą 1879, nad nią prostokątna nisza z plaskorzeźbioną pólpostacią Chrystusa Króla; okna zamknięte łukiem odcinkowym, nad przejazdem zamknięte hakiem pełnym, w szczytach prostokątne; przejazd przesklepiony kolebką o obniżonej strzałce; otwory drzwiowe zamknięte łukiem odcinkowym; dachy wielospadowe, kryte dachówką, na wieży stożkowy hełm kryty łupkiem; 2-3) oficyny mieszkalne, murowane, tynkowane; 4) stodoła, murowana, tynkowana; 5-6) obory lub stajnie.
Od 1668r., jako właściciel wymieniany jest Christoph Leopold Schubarth und Bruck. W 1783r., wieś należała do hrabiny Josephy von Sobeck. Od 1825 roku Samborowice były w posiadaniu rotmistrza von Dresky, aż do jego śmierci. W 1870 roku majątek ziemski obejmował 833 morgi gruntów i należał już do von Mickwitz.
PAŁAC, zbudowany po koniec XIX w., o powierzchni użytkowej 585 m2. Położony w północnej części wsi, fasadą skierowany na południe, z reprezentacyjnym dziedzińcem, od pd. i zach. otoczony parkiem. Neomanierystyczny, murowany z cegły i kamienia. Korpus na planie prostokąta, z ryzalitami pozornymi na środkowej i bocznych osiach fasady, przy którym od wsch. wieża na planie kwadratu, połączona z korpusem węższym łącznikiem i nieco węższe skrzydło na planie prostokąta od zach. Dwukondygnacyjny z częściowo użytkowym poddaszem, wieża trójkondygnacyjna. Dwutraktowy z sienią na osi i korytarzem między traktami, łącznik jedno traktowy. Na osi sieni schody marmurowe, w skrzydle zach. drewniane. Układ pomieszczeń wtórny. Elewacje zamknięte profilowanym gzymsem z tralkową balustradą, zwieńczone wolutowymi szczytami artykułowanymi pilastrami; szczyt środkowy fasady dwukondygnacyjny z tarczą herbową w drugiej kondygnacji. Fasada z portykiem balkonowym ha osi, wspartym na filarach i kolumnach. Profilowany gzyms podokienny w drugiej kondygnacji elewacjach pn. Po 1945 roku , obiekt przejęty został przez PGR. Po likwidacji PGR-ów, nastąpiło zuchwałe rozgrabywanie tego co mogło się jeszcze przydać w domu i zagrodzie, doprowadzając do całkowitej ruiny. Na wiosnę 2006 r., runęła część środkowa pałacu.
PARK, założony zapewne w 4 ćw. XIX w., położony na pd.-zach. od pałacu, wokół trzech stawów. Krajobrazowy, z zatartym układem przestrzennym. W częściowo zachowanym starodrzewie dęby szypułkowe i cisy.
FOLWARK, położony na wsch. od pałacu, skomunikowany z reprezentacyjnym dziedzińcem poprzez budynek bramny: 1) budynek bramny, neomanierystyczny, murowany z cegły, tynkowany, na nieregularnym planie z przejazdem na osi, dwukondygnacyjną częścią mieszkalną i cylindryczną wieżą po stronie pd. oraz jednokondygnacyjną wozownią po stronie pn.; parter i naroża piętra boniowane; kondygnacje części mieszkalnej oddzielone i zwieńczone profilowanym gzymsem; nad bramą i wozownią wolutowe szczyty zdobione obeliskami; nad przejazdem kamienna płycina datą 1818 , w elewacji wsch. części mieszkalnej kamienna płycina z datą 1879, nad nią prostokątna nisza z plaskorzeźbioną pólpostacią Chrystusa Króla; okna zamknięte łukiem odcinkowym, nad przejazdem zamknięte hakiem pełnym, w szczytach prostokątne; przejazd przesklepiony kolebką o obniżonej strzałce; otwory drzwiowe zamknięte łukiem odcinkowym; dachy wielospadowe, kryte dachówką, na wieży stożkowy hełm kryty łupkiem; 2-3) oficyny mieszkalne, murowane, tynkowane; 4) stodoła, murowana, tynkowana; 5-6) obory lub stajnie.