Świątynia (sanktuarium) zbudowana została pierwotnie w stylu neoromańskim, w wyniku odbudowy po II WŚ, kościołowi nadano zupełnie nowe kształty wg projektu prof. Bohdana Pniewskiego)
Budowę rozpoczęto w 1802 r. (wcześniejsze kościoły w tym miejscu były drewniane) i w 1808 r. zakończono pierwszy zewnętrzny etap budowy, niestety w 1812 r. - w wyniku uderzenia pioruna - dach i wieże spłonęły a przez kilkadziesiąt następnych lat nie kontynuowano budowy.
W 1857 roku, po zgromadzeniu wystarczających funduszy (zwłaszcza po zaoferowaniu 12 tys. rubli przez Konstancję Ciecierską - właścicielkę majątku Mordy) rozpoczęto dalszą budowę, ukończoną w 1858 r. (konsekracja świątyni nastąpiła w 1860 r.)
W dniu 19 lipca 1944 r. cofający się Niemcy wysadzili kościół w powietrze (wcześniej ks. Ludwikowi Warpechowskiemu - wikariuszowi parafii udało się uzyskać zgodę Niemców na wyniesienie cenniejszych elementów wyposażenia).
W lipcu 1946 r. przystąpiono do odbudowy, jednak według nowego projektu. Poświęcenie odbudowanej świątyni miało miejsce w czerwcu 1954 r. , która następnie w czerwcu 2012 r. została podniesiona do godności bazyliki mniejszej.