Na niektórych grzbietach i zboczach Beskidów widoczne są ślady destrukcyjnego rozwoju, które zpowodowal zasięg kontynentalnego lądolodu nordyckiego, który w okresie starszego czwartorzędu uderzył w nasze terytorium nawet dwukrotnie i swoimi językami dotarł do podnóża Beskidów. Po ustąpieniu lodowca, gdy warunki klimatyczne w Beskidach złagodniały, nabrzmiałe wodą gliniaste wkładki między piaskowcami stały się śliskie i pomogły w dalszym przesuwaniu skał wzdłuż zbocza. W ten sposób powstały systemy szczelin i ubytków, które obecnie znane są jako pseudokrasowe szczelinowe jaskinie. Tak powstały rozległe formacje skalne z jaskiniami na Gírowej, które miejscowi nazywali niegdyś Czarcie Młyny (Čertovy mlýny).
Według legend, w czasach Janosika ukrywali się tu zbójnicy, w innym okresie skały służyły diabłom, które zamierzały „zmielić” nieposłuszną ludzkość w swoich kamiennych młynach. Czarownice też tu regularnie latały, a może nawet lądowały.
Jeszcze starsza legenda opowiada historię diabła, który w ciągu jednej nocy chciał wybudować młyn do mielenia ludzi. Nie zdążył jedna, więc uciekł, pozostawiając na jednym z kamieni odcisk swojego kopyta.