PAŁAC. Wzniesiony około XVI w., jako renesansowy dwór, zapewne za czasów Friedricha von Redema. Prace przy nim prowadzono do pocz. XVII w., nadając ostatecznie budowli formę pałacu. Z fazy renesansowej zachował się plan i zasadnicza dyspozycja pomieszczeń, fragmenty dekoracji sgrafittowej elewacji, a także opaski dwóch okien na elewacji pn. i wsch., obramienie drzwi wieżyczki oraz dwa obramienia otworów drzwiowych w piwnicy. W połowie XVIII w., za czasów rodziny Richthofenów, nastąpiła barokizacja pałacu - zmieniono podziały elewacji i wprowadzono kartusze herbowe na fasadzie; we wnętrzach z tego czasu pochodzą m.in. dekoracje stiukowe sklepień oraz kominek i dekoracja ścienna w sali pd.-wsch. parteru. Około 1861, za czasów Carla Friedricha Maxa von Sauerma, wprowadzono nowy ząbkowy gzyms koronujący, najpewniej dodany przy okazji wymiany dachu, oraz w środkowej osi elewacji pd. szerokie okno, zwieńczone gzymsem z akroterionami. Około 1909, za Hipolita von Sauerma, wzniesiono przy pn. elewacji przybudówkę wejściową z tarasem, którą skomunikowano z piwnicami, a fasadę poprzedzono tarasem ze schodami i tralkową balustradą z wazonami. Obecnie pałac nieużytkowany, mocno zdewastowany. Renesansowo-barokowy. Fasadą zwrócony na zach. Murowany z cegły i kamienia, tynkowany. Na planie prostokąta, z wieżyczką na planie koła w narożu pd.-wsch. i parterową dobudówką wejściową, na planie prostokąta, pośrodku elewacji pn. Dwukondygnacyjny, podpiwniczony.