|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6
1933 , Rzeka Łódka na tyłach domów przy Jarzynowej.Skomentuj zdjęcie
|
19 pobrań 2619 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Desperado Obiekty widoczne na zdjęciu
Rzeka Łódka więcej zdjęć (52) Łódka - rzeka w Łodzi do XIX wieku zwana Ostrogą. Ma ogólną długość 20 km, z czego 15,6 km znajduje się w granicach administracyjnych Łodzi. Źródła rzeki znajdują się na przepuście drogowym pod ul. Brzezińską, na wysokości skrzyżowania z ul. Giewont. Ujście znajduje się w Konstantynowie Łódzkim, gdzie rzeka wpada do Neru. Źródło: Autorzy: Rzeki w Łodzi więcej zdjęć (2) Przez Łódź przepływa 18 większych lub mniejszych rzek i strumieni, które otrzymały swoje nazwy. Są to jednak niewielkie cieki, i w centrum miasta w większości płyną ukryte w podziemnych kanałach. Rzeki przepływające przez Łódź. W zlewni Wisły: Bzura Łagiewniczanka (dopływ Bzury) Sokołówka (dopływ Bzury) Brzoza (dopływ Sokołówki) Wrząca (dopływ Sokołówki) Aniołówka (dopływ Sokołówki) [według innych źródeł - dopływ Zimnej Wody, patrz niżej] Zimna Woda (dopływ Aniołówki) [według innych źródeł dopływ Sokołówki, ponieważ Aniołówka do miejsca spotkania z Zimną Wodą pierwotnie pokonywała odległość ok. 3 km, a Zimna Woda 4,8 km] Miazga (dopływ Wolbórki) W zlewni Odry: Ner Gadka (dopływ Neru) Dobrzynka (dopływ Neru) Jasieniec (dopływ Neru) Jasień (dopływ Neru) Karolewka (dopływ Jasienia) Lubczyna (dopływ Neru) Olechówka (dopływ Jasienia) Augustówka (dopływ Olechówki) Łódka (dawniej nazywała się Ostroga, dopływ Neru) Bałutka (dopływ Łódki). Uwaga: w GoogleMaps rzeka ta ma nazwę Bahitka. Autorzy: Źródło: ul. Jarzynowa więcej zdjęć (605) Ulica Jarzynowa to lokalna ulica o długości prawie 900 m wytyczona w latach 20. XX w. wzdłuż wschodniej granicy terenu należącego do dawnego folwarku Mania. Pierwotnie ulica kończyła się przy skrzyżowaniu z ul. Borową. Z biegiem czasu powstała po zachodniej stronie ulicy niska zabudowa mieszkalna. Po stronie wschodniej rozciągał się obszar lasu miejskiego zwanego Polesiem Konstantynowskim. Od połowy lat 20. na południe od ul. Srebrzyńskiej rozpoczęto tam urządzanie Parku im. Piłsudskiego. Z kolei w 1928 r. na terenie po północnej stronie Srebrzyńskiej podjęto budowę osiedla im. Montwiłła-Mireckiego. Powstanie budynków przy ul. Jarzynowej przewidziane było w II etapie budowy. Planowano tu m.in. wzniesienie wzdłuż ulicy ośmioklatkowego budynku w typie identycznym jak budynek przy al. Unii Lubelskiej 18. Jednak na skutek trudności związanych z wielkim kryzysem w latach 30. rozbudowy osiedla nie kontynuowano. Po wojnie wybudowano po wschodniej stronie ulicy szereg garaży. Jeszcze w 1937 r. po ujęciu rzeki Łódki w kryty kanał ulica została wydłużona do nowo powstałego połączenia al. Unii Lubelskiej z ul. Borową (obecnie ul. Solec). W pierwszych powojennych planach perspektywicznych rozwoju miasta przewidywano poprowadzenie wzdłuż ulicy Jarzynowej od ul. Drewnowskiej w kierunku Brusa północnej obwodnicy śródmieścia. Do dziś przy ulicy dominuje niska przedwojenna zabudowa mieszkalna. Jedynie w końcu lat 50. wzniesiono tu dwa budynki wielorodzinne pod nr 26/28 (Jęczmienna 24/26) i pod nr 46/48. |