Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi jest najstarszym łódzkim teatrem, kontynuatorem tradycji najstarszej stałej sceny w mieście uruchomionej 6 października 1888 z inicjatywy Łucjana Kościeleckiego przy ul. Piotrkowskiej. Inauguracyjną sztuką wystawioną w teatrze było "Małżeństwo Apfel" Kazimierza Zalewskiego. Po pożarze gmachu przy ul. Piotrkowskiej, teatr został przeniesiony do budynku przy ul. Cegielnianej 63 (obecnie ul. Jaracza 27), gdzie działa do dziś. Zanim teatr zyskał jako patrona Stefana Jaracza, znany był jako Teatr Polski a później jako Teatr Miejski. W czasie II wojny światowej teatr działał jako niemiecki Theater zum Litzmannstadt. Po wyzwoleniu zespół Teatru Wojska Polskiego kierowany przez Władysława Krasnowieckiego, obrał sobie jako swoją siedzibę gmach obecnego teatru. Po przeniesieniu się w 1949 roku części zespołu Teatru Wojska Polskiego do Warszawy, teatrowi nadano imię Stefana Jaracza.

Niemalże od początku istnienia sceny z teatrem wiązały się wielkie osobowości teatralne o tak znanych nazwiskach jak: Aleksander Zelwerowicz, Karol Adwentowicz, Stanisława Wysocka, Stefan Jaracz, Władysław Krasnowiecki, Michał Znicz, Andrzej Pronaszko, Konstanty Mackiewicz, Jan Kreczmar, Juliusz Osterwa, Henryk Szletyński, Edmund Wierciński, Józef Węgrzyn, Jacek Woszczerowicz, Jadwiga Chojnacka, Jan Świderski, Czesław Wołłejko, Leon Schiller, Iwo Gall, Feliks Żukowski, Władysław Hańcza, Kazimierz Iwiński, Krzysztof Chamiec, Janusz Kłosiński, Irena Burawska, Jerzy Grzegorzewski, Emil Karewicz, Wirgiliusz Gryń, Bogusław Sochnacki, Andrzej Herder, Zbigniew Bielski, Mikołaj Grabowski, Maciej Prus, Barbara Sass, Tadeusz Bradecki, Tomasz Zygadło, Zbigniew Brzoza, Andrzej Mastalerz, Mariusz Grzegorzek czy Jacek Orłowski.

W latach 1965-1988 drugą sceną Teatru im. S. Jaracza był Teatr 7.15.



Info: [