Willa „Maryla” została zbudowana przez Józefa Piusa Dziekońskiego na zlecenie Towarzystwa Ulepszonych Miejscowości Letniczych jako jeden z pierwszych pensjonatów Konstancina. W latach 1903-1910 należała do rodziny Szapków, następnie, od 1910 do 1927 r., Grodzkich, a od 1928 r. – do Ludwika i Marii Chojnackich. Willę odziedziczyła ich córka Leokadia Żarowa, później budynek przejął Skarb Państwa, przeznaczając na mieszkania kwaterunkowe. Brak opieki i remontów doprowadził tę piękną budowlę do ruiny.
„Maryla” stanowiła harmonijne połączenie murowanej neogotyckiej architektury z drewnianą dekoracją snycerską. Dwukondygnacyjna willa powstała na planie prostokąta z ryzalitami usytuowanymi na osi głównej elewacji frontowej i ogrodowej. Ryzalit frontowy w formie wieży wyprowadzonej ponad kalenicę dwuspadowego dachu zwieńczony jest strzelistym hełmem. Na piętrze i poddaszu wieży umieszczono drewniane balkony, których balustradę ozdabiają motywy geometryczne.