Budynek powstał w 1928 r. dla Związku Zawodowego Kolejarzy, projektantem był Romuald Miller, twórca m. in. wielu dworców kolejowych

Historia budynku na stronie teatru

Ulica Stefana Jaracza do roku 1951 była częścią ul. Czerwonego Krzyża, przeprowadzonej w latach 1897-1898 jako przedłużenie ulicy Rozbrat. Obecną nazwę nadano dla upamiętnienia wielkiego aktora – Stefana Jaracza, który w okresie 1930-1939 prowadził Teatr Ateneum znajdujący się przy ul. Czerwonego Krzyża 20 (obecny adres – Jaracza 2). Przy tym odcinku ulicy parcele wytyczono w roku 1904, jednak pierwsza zabudowa pojawiła się na nich dopiero w latach dwudziestych XX wieku. Pierwszym pobudowanym tu obiektem był zaprojektowany przez Romualda Millera gmach Związku Zawodowego Pracowników Kolejowych RP i Teatru Ateneum, wzniesiony w okresie 1924-28 pod obecnym nr. 2. Oprócz biur związku pomieścił także Teatr Ateneum, restauracje, sale klubowe i konferencyjne, hotel o 46 pokojach oraz mieszkania. Budynek mimo utraty części wystroju jest ciekawym przykładem architektury \"narodowej\", odwołującej się do baroku; jego częściowo zachowane wnętrza należą do najwybitniejszych realizacji w duchu Polskiej Sztuki Dekoracyjnej. Równocześnie do roku 1926 ukończono budowę domu Spółdzielni Budowy Własnych Mieszkań pod nr. 1; zniszczony podczas ostatniej wojny budynek nawiązujący swym wyglądem do klasycyzmu akademickiego tworzył z Domem Kolejarza wizualną jedność, świetnie korespondując z jego architekturą. Był to pierwszy z całej serii domów spółdzielczych, które powstały przy tym odcinku ul. Czerwonego Krzyża do roku 1939: pod nr. 7 w roku 1930 olbrzymi dom Spółdzielni Budowy Własnych Domów i Mieszkań \"Zjednoczenie\" projektowany przez Karola Jankowskiego; w tym samym czasie spółdzielnia \"Nowe Domostwo\" wystawiła zbliżony rzutem do podkowy dom pod nr. 3 projektu Piotra Kwieka. Kolejna faza ożywienia budowlanego nadeszła po roku 1933, kiedy to wprowadzenie nowej, korzystnej ustawy podatkowej zachęciło inwestorów do wystawiania nowych kamienic. Jeden z wzniesionych w tym czasie domów zaprojektował wybitny twórca – Antoni Jawornicki; owa kamienica wybudowana pod nr. 6 została utrzymana w formach ekspresyjnego funkcjonalizmu.W okresie okupacji zniszczeniu uległ tylko narożny dom spółdzielczy pod nr. 1; pozostałe budynki, w różnym stopniu uszkodzone, odbudowano z licznymi uproszczeniami, mimo to ulica zachowała wiele ze swego przedwojennego klimatu

Wikipedia