Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego stojący w Parku Ujazdowskim, został wykonany tuż przed rozpoczęciem II wojny światowej w Odlewni Metali Półszlachetnych przy ulicy Solec 83 w Warszawie. Projektantem pomnika był Michał Kamieński, a sam pomnik powstał z inicjatywy Polonii, dla uczczenia działalności patriotycznej i artystycznej Ignacego Paderewskiego. Po wkroczeniu Niemców do Warszawy w 1939 r., gotowy odlew rzeźby został ukryty (zakopany) na terenie odlewni. W ten sposób przetrwał II wojnę światową, zaś po jej zakończeniu został wydobyty z ziemi, zmontowany i stał na terenie odlewni. W roku 1956 pomnik został przejęty przez władze państwowe i został schowany w podziemiach Muzeum Miasta Warszawy. Po odnowieniu pomnika zamierzano ustawić go w 30-rocznicę śmierci Ignacego Paderewskiego w miejscu ogólnodostępnym, lecz niestety nic z tego nie wyszło. Dopiero w roku 1977 pomnik przekazano do Muzeum Narodowego, gdzie został ustawiony na wewnętrznym dziedzińcu. Staraniem Towarzystwa Przyjaciół Warszawy, pomnik został przeniesiony w roku 1978 na ul. Okólnik, w pobliże Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej (odsłonięto go w tym miejscu 16 września 1978 r.). Ostatni raz pomnik został przeniesiony w roku 1985, gdy trafił do Parku Ujazdowskiego, gdzie znajduje się do dziś.