Pałac z 1 poł. XIX w. wchodzi w skład zespołu dworsko-parkowego i swoimi tradycjami rezydencji ziemskiej sięga XVI wieku. Budynek, który obecnie się tam znajduje powstał w 1 poł. XIX wieku.
Pałac ma kształt wydłużonego prostokąta z płytkim ryzalitem i dobudowaną werandą w północno-wschodnim narożniku.
W jego skład wchodzą trzy bryły: zachodnia (dwie kondygnacje), środkowa (półtorej kondygnacji) i wschodnia (parterowa).
Elewacja pałacu jest o wystroju klasycyzującym z zachowanymi licznymi elementami detali architektonicznych jak: gzyms wieńczący, gzymsowe nadproża okienne, zdwojone kolumny w poziomie pierwszego piętra i formy pilastrów na parterze.
W salonie zobaczyć można stiukową dekorację sufitu.
Zarówno pałac jak i park wpisane są do rejestru zabytków jako zespół dworsko-parkowy.