Do połowy XIX w. w Olszynach funkcjonował kościół drewniany, króry był poświęcony w roku 1442 przez Bp Zbigniewa Oleśnickiego.

Czytamy w kronice parafialnej, prowadzonej przez ks. Stanisława Świerczewskiego: "istniejący drewniany kościół, grożący upadkiem w którym dziury w ścianach przekwitały, a podczas deszczu kałuże w kościele zbierały się, cały spróchniały - przedstawiał okropny widok. Ze względu na zły stan techniczny został rozebrany"

Pobobnie opisuje stan plebani: "Plebania waląca się w gruzy, gorsza od najuboższej chaty wiejskiej"

Ks. Proboszcz Stanisław Świerczewski w roku 1865 rozpoczął budowę nowej plebanii, którą ukończono w następnym roku 1866. Budowę prowadził Jan Stachnialski - cieśla z Pilzna.

Po wybudowaniu plebanii Ks. Proboszcz rozpoczyna starania o budowę nowego kościoła.

13 czerwca 1871 r. rozpoczęto budowę kościoła

wspołną modlitwą podczas Mszy św. Głównym budowniczym i nadzór sprawował majster Józef Szczepaniec z Tarnowa. Podczas budowy przeżywano różne trudności.

W roku 1875 zakończono budowę kościoła.

Poświęcenia świątymi dokonał Ks. Józef Martusiewicz - Kanonik Kapituły Katedralnej w Tarnowie. Jako Patronkę obrano Matkę Bożą, p.w. Imienia NMP. Do jego powstania znacznie przyczyniły się okoliczne rody Standnickich, Jordanów budynek Kochanowskich.Niepokalanego Serca

Nowy budynek kościoła murowany, zrealizowany został w oparciu o jeden z austrackich, rządowy projektów. Przy jego wznoszeniu aktywnie działali miejscowi majstrowie i budowniczy oraz ludność miejscowa.

W latach 1895-96 był odnawiany i częściowo przebudowany. Przekształcona została fasada kościoła oraz podwyższono wieżę. Zmieniono również pokrycie dachu z gontu na blachę. Póżniejsze remonty nie wpłynęły na wygląd na wygląd zewnętrzny obiektu. Kościół posiada sklepienie drewniane, otynkowane, nad prezbiterium murowane z cegły.

Kościoł w Olszynach jest obiektem murowanym z kamienia z użyciem cegły, tynkowany. Jednonawowy, z węższym prezbiterium, zamkniętym ścianą pustą. W zamknięciu prezbiterium na zewnątrz umieszczona jest kaplica "Ogrońcowa".

W podziemiach tej kaplicy znajduje się krypta grobowa rodziny Jardanów, tam też jest pochowany (1970 r.) ks. Antoni Hałgas - proboszcz Skrzyszowie, który jako emeryt pomagał w duszpasterstwie ks. Żurkowi.

Od frontu kościoła znajduje się kwadratowa wieża objęta bryłą korpusu budowli. Wieża zwieńczona jest ośmiobokowi nadstawą z baniastych hełmem latarnią. Dachy kościoła siodłowe, kryte blachą.

W szczycie dachu umieszczona jest wieżyczka na sygnaturkę z latarnią obitą blachą.

Elewacja frontowa trójosiowa, ujęta po bokach pilastrami wspierającymi naroża ścian. Wieża w przyziemiu ujęta jest wydatnymi przyporami - filarami, o rzucie prostokąta, na których są umieszczone figury: Serca Pana Jezusa i Niepokalanego Serca NMP.

Elewacje wyposażone są w detal architektoniczny, najbogatszy na elewacji frontowej, w zwieńczeniu trójkątnego szczytu.

Wnętrze kościoła zakryte sklepieniami kolebkowymi z lunetami, w prezbiterium i zakrystii sklepienie żagliste.

W prezbiterium znajdują się: nastawa ołtarza głównego, marmurowy ołtarz i ambona. Na prawej ścianie prezbiterium znajduje się namalowany obraz w ciemnych kolorach, ukazujący "Zesłanie Ducha Świętego". Nad obrazem jest witraż z Chrystusem trzymającym w ręku kamienną tablicę ze znakami alfa i omega. Po drugiej stronie prezbiterium nad wejściem do zakrystii zhajduje się namalowany obraz "Ostatniej wieczerzy" w dość ciemnych kolorach, nad malowidłem we wnęce namalowany Chrystus Zmartwychstały w blasku słońca. Obok niego cztery anioły trzymające wstęgo. Na suficie prezbiterium umieszczono fresk przedstawiający Wniebowzięcie i Ukoronowanie NMP, a po bokach cztery kule z napisami "Maryja". "P", "A i Ω". "IHS".

Źródło: