W 1849 roku powołano w Pyskowicach Królewskie Seminarium Nauczycielskie, w którym kształcili się przyszli nauczyciele szkół ludowych. Początkowo słuchacze musieli się zadowolić budynkiem zastępczym, warto było jednak czekać. W 1861 roku oddano nowy budynek, zbudowany z czerwonej cegły w stylu gotycko-romańskim. Policzcie sami, już niedługo nasza szkoła będzie miała półtora wieku. Dla tych, którzy są wrażliwi na przyrodę, a takich chyba nie brak, zwracam uwagę na nasze piękne otoczenie, z drzewostanem zaliczającym się do pomników przyrody na terenie miasta. W 1924 roku w naszej placówce rozpoczęła działalność Górnośląska Szkoła Górnicza, przeniesiona tutaj z Tarnowskich Gór.
Powstanie liceum

Wraz z końcem II wojny światowej przesuwają się na zachód wojska rosyjskie, które ostatecznie zajmują Pyskowice 23 stycznia 1945 roku. To wielkie szczęście, że pociski nie zniszczyły pięknego zabytkowego gmachu i można było niemal od razu uruchomić szkołę średnią. Na jej funkcjonowanie wpływ miał skład narodowościowy mieszkańców miasta. Przypominam tym, którzy być może nie orientują się dokładnie w skomplikowanej historii Śląska, że Pyskowice po okresie rozbicia dzielnicowego nie wróciły do Polski. Długo trzeba było czekać, bo aż do 1945 roku, żeby nasze miasto znów było polskie.

Zachowało się sprawozdanie burmistrza miasta P. Depcika z 1945 roku. Czy jest tam coś interesującego? Myślę, że warta uwagi jest informacja o wynikach spisu ludności przeprowadzonego w 1945 roku. Narodowość polską zadeklarowało 3565 osób, natomiast 1851 opowiedziało się za narodowością górnośląską i niemiecką. Dla Niemców nie przewidywano szkoły z językiem niemieckim, dla wszystkich dzieci miała być tylko szkoła polska.Trzeba sobie było zadać pytanie, jak uczyć w takiej szkole? W liceum koedukacyjnym i gimnazjum zajęcia rozpoczęły się w 1945 roku w maju wtedy, kiedy Wy myślicie już o wakacjach. Nauka w szkole trwała 6 lat, w tym 4 lata gimnazjum i dwa lata liceum. Nauczanie rozpoczęło się bez polskiego księgozbioru, brakowało pomocy dydaktycznych i konieczny był dalszy remont budynku. Byli jednak uczniowie i nauczyciele, którzy musieli stawić czoła wszystkim tym problemom. Więcej na: