Wybudowany w 1951 roku przez rząd Korei Północnej budynek Domu Dziecka już w listopadzie tego samego roku przyjął pod swój dach pierwszą grupę 200 młodych Koreańczyków – sierot wojennych. Do Otwocka do 1959 roku przyjechało aż 600 dzieci, mieszkały nie tylko przy ul. Komunardów 10, lecz także w Domu Dziecka przy ul. Zacisznej i przy ul. Bernardyńskiej w Soplicowie.
4 lipca 1956 roku Dom Dziecka przy ul. Komunardów odwiedził ówczesny przywódca Korei Północnej. W księdze pamiątkowej zachował się jego odręczny wpis: Wiecznie będzie trwało w sercach narodu koreańskiego dobrodziejstwo, którego udzielał naród polski w wychowaniu naszych uczniów i dzieci.
Ostatni Koreańczycy wyjechali z Otwocka w 1959 roku. Pamiątką po nich są tablica w holu i dwa pomniki przyjaźni, dwa niepozorne obeliski zbudowane rękami wychowanków.
Jeden stoi na tyłach domu przy ul. Komunardów, drugi przed opustoszałym Domem Dziecka przy ul. Bernardyńskiej.
Za pomnikiem w Świdrze dzieci posadziły tysiąc drzewek, z których obecnie powstał już las.
Pod koniec 1959 roku Kim Ir Sen zdecydował o powrocie wszystkich Koreańczyków do dawnej ojczyzny.
Dla dzieci była to niewyobrażalna tragedia. Bardzo związały się z Polską, tu znalazły nowych rodziców, miały przyjaciół, mówiły po polsku i nagle musiały to wszystko rzucić i wracać do kraju, który ledwo pamiętały.