Historia parku sięga 1907 r., kiedy to gmina miejska odkupiła od księcia Pless częściowo zalesiony teren o nazwie Galgenge-Birggelände (Wzgórze Szubieniczne) oraz część majątku szlacheckiego Altwasser o łącznej powierzchni 69,45 ha. Nieco później w latach 1919-1925 część parku w obrębie Wzgórza Szubienicznego i Wzgórza Schillera przeznaczono na ogrody działkowe i inne rodzaje zieleni. Obecnie park zajmuje powierzchnię 32 ha. W roku 1908 ówczesny Wydział Budownictwa gminy miejskiej rozpoczął realizację projektu. Wytyczono w parku drogi, wykonano w drzewostanie cięcia sanitarne. Wybudowano dwa pawilony turystyczne zastąpione później (1911) przez schronisko (obecnie Harcówka), zbudowano także tor saneczkowy (650 m) zaczynający się na stoku Wzgórza Szubienicznego. Dolna granica toru w 1936 r. została obsadzona różanecznikami, które rosną do dzisiaj. Analiza mapy z 1908 r. oraz źródła historyczne informują, że w powiązaniu z gmachem Ewangelickim Szkoły Ludowej (obecnie II Liceum Ogólnokształcące) ogród miał kształt prostokąta. Obecnie z dawnego tarasowego ogrodu zachowały się tylko kręte ścieżki prowadzące na Wzgórze Szubieniczne. Kolejnym ciekawym elementem kompozycyjnym parku są niecki po kamieniołomach, położone od strony ul. Lotników. Warto podkreślić, że układ przestrzenny parku jest niezmieniony od 1931 r., kiedy to od strony obecnych ul. Szmidta i Lotników założono ogród różany.
(Dodał Petroniusz w oparciu o i informacje własne)