Koloruj
 | Polska › woj. zachodniopomorskie › Szczecin › Stare Miasto › ul. Koński Kierat › Koński Kierat 12 |
1959 , Widok na południową pierzeję ul. Koński Kierat (po prawej nr. 12) i pl. Orła Białego po lewej. W środku ruiny budynku, w którym mieścił się dom towarowy Eisenwarenhandlung Trompetter & Geck, późniejszy Polmozbyt.
Hauka
 Wiosna 1959 2019-07-17 23:38:50 (6 lat temu)
|
|
Na stronie od 2015 lipiec
10 lat 9 miesięcy 10 dni |
Kamienica przy ul. Koński Kierat 12 – szczecińska kamienica znajdująca się na narożniku ulic Koński Kierat i Mariackiej, na obszarze osiedla Stare Miasto, w dzielnicy Śródmieście. Jedna z nielicznych kamienic ocalałych z bombardowań starego miasta i powojennych rozbiórek zabudowy.
W XVI wieku i początkach XVII wieku na miejscu obecnej kamienicy funkcjonowała miejska warzelnia piwa, zwaną także Górną piwnicą miejską. W 1681 r., pod panowaniem szwedzkim, budynek zamieniono na magazyn (Altes Packhaus). W późniejszym czasie został on przejęty przez Królewski Urząd Skarbowo-Podatkowy (Königliches Pack- und Accisehaus), a część pomieszczeń przeznaczono na szkołę przędzalniczą.
W 1880 r. stary budynek wyburzono. Wykorzystując jego stare XIV-wieczne fundamenty wzniesiono nową, neoklasycystyczną kamienicę z przeznaczeniem na siedzibę loży masońskiej. Po proklamowaniu III Rzeszy miejsce loży masońskiej zajął Narodowosocjalistyczny Związek Rzeszy ds. Ćwiczeń Fizycznych (niem. Nationalsozialistischer Reichsbund für Leibesübungen).
W latach 40. XX wieku szczecińskie stare miasto zostało zniszczone wskutek kilkukrotnych bombardowań. Uszkodzeń nie uniknęła także kamienica przy ul. Koński Kierat 12. Działania wojenne zburzyły dach z hełmem, trzecie piętro budynku i część skrzydła od strony ulicy Koński Kierat[3][4]. Kamienica stała zrujnowana do początku lat 60. XX wieku. W trakcie odbudowy nie odtworzono zniszczonego fragmentu lewego skrzydła i trzeciego piętra, przykrywając dwa zachowane piętra dachem i wymurowując nową ścianę szczytową w lewym skrzydle. Po odbudowie kamienica była siedzibą m.in. Pewexu. Od 1999 r. kamienica jest własnością prywatną i mieści antykwariat.
Artykuł opublikowany pierwotnie w Wikipedii na licencji CC-BY-SA 3.0.
Secesyjny gmach przy ówczesnym Roßmarkt 16-19 wzniesiono w latach 1910–1912 dla Rudolfa Scholza z przeznaczeniem na siedzibę domu towarowego Eisenwarenhandlung Trompetter & Geck. Prace budowlane wykonało szczecińskie przedsiębiorstwo Comet. Szkielet gmachu zbudowano z żelbetu.
W czasie bombardowań Szczecina w latach 40. XX wieku budynek spłonął, ale jego żelbetowy szkielet i detale elewacji przetrwały wojnę. Do odbudowy przystąpiono dopiero na początku lat 60. XX wieku. W trakcie remontu skuto szczyty wieńczące budynek i położono płaski dach, usunięto cały secesyjny detal elewacji, powiększono i zunifikowano okna. W miejscu zniszczonych kamienic przylegających do budynku od strony Końskiego Kieratu wzniesiono parterowy pawilon. Po remoncie w gmachu umieszczono Motozbyt (później Polmozbyt), a w pawilonie warsztaty samochodowe.
W 2010 r. w miejscu salonu samochodowego na parterze otwarto dwie restauracje. Część pawilonu od strony ulicy Koński Kierat zachowała swoją pierwotną funkcję i mieści warsztaty samochodowe marki Peugeot.
Opis
Pierwotnie budynek był obiektem pięciokondygnacyjnym. Parter budynku ozdobiony był boniowaniem. Od strony placu Orła Białego elewacja wyższych pięter charakteryzowała się podziałem wertykalnym; poszczególne osie oddzielono półkolumnami z kapitelami korynckimi. Do drugiej i trzeciej osi gmachu na wysokości dwóch pierwszych pięter przylegały wykusze. Na parterze i pierwszym piętrze (poza wykuszami) wstawiono duże prostokątne okna, natomiast na wyższych piętrach w miejscu każdego z nich umieszczono trzy mniejsze, podzielone słupkami. Przestrzeń między oknami drugiego a trzeciego piętra wypełniono płycinami. Ponad wykuszami na trzecim piętrze znajdowały się okna zamknięte łukami. Fasadę wieńczył gzyms koronujący, ponad którym w drugiej i trzeciej osi wymurowano szczyty z okienkami doświetlającymi poddasze pokryte mansardowym dachem. Dodatkowo między tymiż szczytami znajdowała się niewielka lukarna.
Od strony ulicy Koński Kierat fasada składała się z dwóch segmentów. Do segmentu prawego przylegał na wysokości pierwszego i drugiego piętra przeszklony ryzalit. Wyżej fasada była czteroosiowa. Lewy segment elewacji był dwuosiowy i prawdopodobnie mieścił klatkę schodową. Ostatnią kondygnację w dachu mansardowym doświetlała lukarna analogiczna do tej umieszczonej między szczytami fasady frontowej.
Źródło: Budynek przy pl. Orła Białego 10 w Szczecinie Autorzy: Szczecinolog Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]