Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
Skądże by usunąć! Ciekawa wizualizacja, ostatecznie osiedle zrealizowano w nieco zmodyfikowanym kształcie. Ten rysunek jest mocno wyidelizowany, ale kompleks i tak pozostaje ciekawym zabytkiem łódzkiej architektury międzywojennej.
>Wacław Kowalewski. W pierwotnym założeniu miało powstać 120 mieszkań. Wybudowano 6 domów, w których zaprojektowano mieszkania o powierzchni około 40 m2 każde. W pierwszym etapie, od 1925 r. do 1927 r., wybudowano trzy jednakowe domy, wzdłuż obecnej ulicy Lokatorskiej, mające po 20 mieszań (ich adresy, to: Lokatorska 9, 11 i 13). Budynki posiadają wysokie, wielospadowe dachy, kryte pierwotnie dachówką karpiówką i cechują się charakterystyczną architekturą. Kolejne dwa dwupiętrowe domy o odmiennym wyglądzie zewnętrznym (adresy: Lokatorska 11A i 13A) mają dachy zasadniczo płaskie, kryte papą. Ostatni, szósty budynek, usytuowany wzdłuż ul. Łącznej (Łączna 7) i ukończony w 1936 r. ma charakter zbliżony do budownictwa "blokowego". Towarzystwo Spółdzielcze Lokator doprowadziło do powstania wewnętrznej, osiedlowej kanalizacji oraz instalacji sanitarnej i studni. W ten sposób wyposażono budynki w niezbędne udogodnienia. W każdym bloku ulokowano pralnię, suszarnię i magiel. Zadbano także o budynki użyteczności publicznej takie jak przedszkole i świetlicę, sklep, klub towarzyski, łaźnię, a nawet solarium na jednym z dachów. Na osiedlu powstały także boiska, korty i ogródek jordanowski. Tak ekskluzywne wyposażenie zwiększyło jednak koszty zakupu mieszkań. Z tej przyczyny na osiedlu, przeznaczonym pierwotnie dla robotników, zamieszkali głównie nauczyciele i artyści (między innymi Antoni Kasprowicz - łódzki poeta wywodzący się z proletariatu). Zakończenie inwestycji planowano na lata dwudzieste XX w., jednak panujące bezrobocie i kryzys światowy spowodowały, że ostatnie mieszkania ukończono dopiero w 1936 r.