starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Warto założyć i zaznaczyć obiekt tego mostu kolejki wąskotorowej. Bardzo rzadkie jego zdjęcie. Most wysadzony w 1939.
2021-02-11 16:23:48 (5 lat temu)
bonczek_hydroforgroup
+2 głosów:2
Od razu przypomniał mi się odcinek "Czterech Pancernych" tu kręconych :-) Sprengkommando "Hochwasser"
2023-01-17 21:45:20 (3 lata temu)
Maciej W.
+1 głosów:1
do Desperado: Wąskotorówka jeżdziła mostem w ciągu ulicy Grunwaldzkiej. W czasie II WŚ została zmieniona jej trasa. Zdjęcie przedstawia oględziny śluzy przez pracowników Inspekcji Dróg Wodnych w Bydgoszczy. Rok 1930. Most łączył ulice Mińską z Siedlecką i był to typowy most pieszo-jezdny.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: poprawka
2023-01-19 20:20:56 (3 lata temu)
mar
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 5 miesięcy 0 dni
Dodane: 17 lipca 2019, godz. 19:32:12
Rozmiar: 1888px x 1500px
21 pobrań
2499 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mar
Obiekty widoczne na zdjęciu
zapory i tamy
Śluza "Okole"
więcej zdjęć (31)
Zbudowano: 1915
Zabytek: -
Śluza Okole – śluza na Kanale Bydgoskim w Bydgoszczy.

Stanowi jedną z budowli hydrotechnicznych Kanału Bydgoskiego, zarządzaną przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Poznaniu, Zarząd Zlewni Noteci w Bydgoszczy. Jest to śluza nr 3 drogi wodnej Wisła-Odra, która jest elementem międzynarodowej drogi wodnej E-70.

Lokalizacja

Śluza znajduje się przy ul. Młyńskiej na osiedlu Okole w Bydgoszczy.

Historia

Śluza została oddana do użytku w 1915 r. podczas przebudowy Kanału Bydgoskiego. Odddano wówczas do użytku nowy dwukilometrowy odcinek kanału, podczas gdy odcinek stary o długości 3,5 km (z pięcioma śluzami) wyłączono z użytku przekształcając go w park.

Z powodu posadowienia na trudnym gruncie (iły poznańskie) śluza ulegała uszkodzeniom w latach 1914 i 1917. W 1921 r. zarysował się bardzo silnie mur głowy dolnej – tak, iż woda, napełniająca komorę nie przeciekała, ale wprost wylewała się. Uszkodzenie to zniwelowano wiosną 1922 r.[1].

W 2005 r. śluzę Okole wraz z budynkami towarzyszącymi wpisano do rejestru zabytków województwa kujawsko-pomorskiego[2].

16 kwietnia 2013 ze względu na niebezpieczeństwo katastrofy budowlanej śluza została wyłączona z użytkowania[3]. Po zakończeniu prac remontowych, w dniu 18 czerwca 2013 śluza została otwarta[4].
Charakterystyka

Jest to śluza betonowa II klasy z okładziną ceglaną. W skład obiektu wchodzą: śluza żeglugowa i dwa zbiorniki oszczędnościowe.

Parametry obiektu spełniają wymogi II klasy wg klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych. Śluza posiada zamknięcia górne w postaci klapy stalowej oraz dolne wrota wsporne, stalowe dwuskrzydłowe. Napęd jest elektryczny i awaryjny ręczny. Praktyczny czas śluzowania wynosi 20 minut. Napełnianie śluzy odbywa się poprzez galerie biegnące wzdłuż budowli, obustronnie w ścianach bocznych. Dwa zbiorniki oszczędnościowe są wykorzystywane w celu zmniejszenia ilości wody potrzebnej do śluzowania i dodatkowo umożliwiają jej wielokrotne użycie. Śluza posiada dodatkowe urządzenia do przepuszczania wody.

Na zamknięciach śluzy znajdują się dwa przejścia technologiczne o szerokości 1,0 m i długości 9,6 m. Kładka na głowie górnej w czasie śluzowana chowa się pod wodę, natomiast kładka na głowie dolnej razem ze skrzydłami wrót rozchyla się na boki[2].
Poziomy

Śluza umożliwia podniesienie jednostek o 7,58 m, od poziomu 35,88 do 43,46 m n.p.m.
Ciekawostka

W 1968 r. śluza „Okole” stała się scenerią jednego (bądź dwóch)[5] z odcinków serialu Czterej pancerni i pies[6]. Nagrywano w niej scenę, w której Gustlik strzałem z pancerfausta wysadza śluzę (odcinek 15. „Wysoka fala”)[7].

źródło: wikipedia
Kanał Bydgoski w Bydgoszczy
więcej zdjęć (14)
Zbudowano: 1774
Zabytek: A/900/1- 27 30.XI.200 5

Kanał Bydgoski – sztuczna droga wodna łącząca Wisłę i Odrę poprzez ich dopływy: Brdę od strony Wisły, oraz Noteć i Wartę od strony Odry.



Kanał Bydgoski jest najstarszym śródlądowym kanałem wodnym na obecnym terytorium Polski, zbudowanym w latach 1773-1774, czynnym do dnia dzisiejszego. To unikalny w skali europejskiej przykład XVIII-wiecznej myśli technicznej oraz rozwoju techniki na przestrzeni XIX i początku XX wieku. W 2005 r. został wpisany w całości do rejestru zabytków[1].



W latach międzywojennych był uważany za najpiękniejszą i najsprawniejszą drogę wodną II Rzeczpospolitej.

Źródło:

/p>