To zdjęcie przypomniało mnie "Złego" Tyrmanda.

fragment kroniki :

To był wielki warszawski cwaniak z Pragi. Produkt tej dzielnicy. Handlował wszystkim, czym się dało. Był cinkciarzem, gastronomem. Knajpka nazywała się Pod ryjkiem. Schron u marynarza to była taka ugładzona nazwa, oficjalna. Bywała tam lokalna elita, ludzie z marginesu, milicja i dygnitarze partyjni. Cyrankiewicz też bywał u niego, nawet wtedy, gdy już był premierem. Nie ma w tym żadnej tajemnicy. Wówczas nie było eleganckiej restauracji w Warszawie, gdzie można dobrze zjeść. A Wicuś-Marynarz dobrze dawał jeść - przede wszystkim świńskie uszy, ryjki, łapki, a nawet całego pieczonego prosiaka. To były delikatesy. Sam przyrządzał te smakołyki, ale miał też pomocnika. Świńskie uszy i ryjki były najważniejsze. (Olgierd Budrewicz, dziennikarz, rozmawia Małgorzata Pużyńska).

Po trzech latach dostał od władzy ludowej ultimatum: albo zostanie kapusiem, albo będzie musiał zamknąć knajpę. No i zamknął. (Piotr Kulesza, Niebieski syfon, s. 129)

Wymiana (Tomasz123).