Domek Kata - usytuowany przy ulicy Długosza, niewielka budowla o charakterystycznym ośmiobocznym kształcie i namiotowym dachu. Przez kilkaset lat odbywały się w niej egzekucje, budynek bowiem pełnił funkcję szubienicy.

Drewniany budynek postawiono w 1468, a następnie w 1595 przekształcono w murowaną budowlę. Szubienica jest widoczna na miedziorycie Hohenberga i Brauna z 1617 roku, przedstawiającego widok Lublina.

W połowie wysokości budynku była zamontowana szubienica, a pod nią zapadnia. Skazańcy prowadzeni byli w kondukcie od strony Bramy Krakowskiej. Przy kościele pw. św. Krzyża skazańcom udzielane były święte sakramenty, a przy kapliczce Bożej Męki (na rogu Parku Saskiego) mogli się ostatni raz pomodlić. Za organizację konduktu i samą egzekucję odpowiadał kat miejski wraz ze swoimi pomocnikami, jednak ów kat nigdy w tym budynku nie mieszkał. Zwykle na drodze konduktu ustawiali się mieszkańcy miasta, którzy krzycząc często obrzucali skazanych błotem i kamieniami. W 1809 roku w czasie zaboru austriackiego, budynek został przekształcony, urządzono w nim prochownię, jednak nigdy, nawet przez jeden dzień nie mieszkał w nim żaden kat. W 1837 r. projektant Ogrodu Saskiego Feliks Bieczyński zaproponował, by w szubienicy urządzić domek dla ogrodnika, który pilnowałby parku. Pomysł zrealizowano kilkadziesiąt lat później, bo w 1897 r. Wtedy wnętrze zostało podzielone na dwie kondygnacje i powstała jeszcze murowana parterowa kuchnia oraz drewniany przedsionek. W PRL w dawnej szubienicy urządzono mieszkania kwaterunkowe. Dzisiaj zabytek wraz z przyległymi terenami, jest własnością prywatną. W nowej wersji na parterze znajdzie się miejsce dla dwóch pomieszczeń (38,92 m kw.). Dwa pomieszczenia będą też na pierwszym piętrze (38,84 m kw.). Elewacja nie zostanie otynkowana, pozostanie ceglana.