Kamienica z 1906 roku według projektu Grunfelda.

Ulica Staromiejska w Katowicach − jedna z najstarszych ulic w katowickiej dzielnicy Śródmieście. Rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ulicą św. Jana obok Rynku. Krzyżuje się z ulicą Dyrekcyjną. Kończy bieg przy ulicy Andrzeja Mielęckiego. Przez władze miasta ulica jest zaliczana do przestrzeni publicznych o funkcji reprezentacyjnej i integrującej.
Historia:
Ulica początkowo była częścią traktu, prowadzącego do Mysłowic. W 1856 została skrócona, jej bieg wyprostowano; ulicę nazwano Querstraße (pol. Poprzeczna). Dzięki staraniom hrabiego Thiele-Wicklera w latach 60. XIX wieku w Katowicach powstały pierwsze kanały. Służyły odprowadzaniu ścieków z zabudowań dworskich. Jeden z nich przebiegał od skrzyżowania Querstraße, obecnie ul. Staromiejskiej, z ulicą Johanesstraße, dzisiejszą ul. św. Jana, przez ulicę Pocztową, do stawu hutniczego Huty Marta powstałego z rozlewiska rzeki Rawy. W 1902 powstała księgarnia polska "Górnoślązak" Telesfora Nowickiego. W 1905 przy tej ulicy działało nielegalne Towarzystwo im. Tomasza Zana, jego siedzibą była polska księgarnia T. Nowickiego. Na parterze oficyny z numerem 17 od 1907 do początku II wojny światowej działał teatr, przekształcony w 1911 w kinoteatr Apollo[6] (potocznie nazywany był "jamą występków"[7]). Od 1909 wprowadzono w nim stałe projekcje filmowe. Teatr wznowił pracę w 1954; nosił między innymi nazwy: "Satyry", "Komedia" i "Rozmaitości". W kamienicy nr 5 działa najstarsza restauracja na ul. Staromiejskiej − Tatiana (pierwszą była restauracja pod numerem 2, ale została zlikwidowana). W latach międzywojennych nosiła nazwę Carlton. W latach 1922−34 ulica nosiła nazwę Staromiejska. W 1934 nadano jej imię zamordowanego przez nacjonalistów ukraińskich Bronisława Pierackiego. W latach niemieckiej okupacji Polski (1939−1945) nosiła nazwę Mollwitzstraße, w latach 1945−1947 Bronisława Pierackiego, w latach 1947−1950 Wojciecha Korfantego, w latach 1950−1990 Józefa Wieczorka'[12][13]. Uchwałą Rady Miasta Katowice nr VIII/44/90 z 8 października 1990 przywrócono nazwę Staromiejska. W 1996 ulicę przekształcono w deptak.
W kamienicy pod numerem 7 urodził się Sławomir Idziak. Józef Holas (dziadek artysty) kupił w 1933 zakład fotograficzny pod tym numerem od Langego. Wojna i okupacja nie przerwała pracy zakładu.

Źródło:

Direktionstraße
1945−1946 ul. Dyrekcyjna
11 X 1946−1980 ul. I. Daszyńskiego
1980−1990 ul. Wojciecha Korfantego