 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › Rynek Staromiejski › Hotel "Trzy Korony" |
15 lipca 2019 , Remont elewacji kamienicy przy Rynku Staromiejskim nr 21.
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 3 dni |
Hotel "Trzy Korony" (nr 21). Zaliczany jest do najstarszych zajazdów toruńskich. W 1697 r. zatrzymała się w nim Marysieńka Sobieska (wdowa po królu Janie III) w towarzystwie synów Konstantego i Aleksandra. W październiku 1709 r. przebywał tutaj Piotr Wielki razem z synem Aleksym. Car został zresztą wprowadzony 8 X 1709 r. uroczyście do zajazdu przez podejmującego go króla Augusta II, a zebrany na rynku i rozochocony obdzielonym winem tłum wiwatował na cześć obu władców.
Dawna gotycka kamienica uległa gruntownej przebudowie w XIX w. i należała wówczas do polskich właścicieli. Tam też w wielkiej sali na parterze odbył się 19 II 1873 r. uroczysty obiad z okazji 400-lecia urodzin Mikołaja Kopernika. Dwa lata później 16 XII 1875 r. powołano tu do życia Towarzystwo Naukowe w Toruniu, a w październiku 1877 r. w hotelu mieszkał z rodziną Jan Matejko. Przejazdem bawili tu również Zygmunt Krasiński (1843 r.) oraz Helena Modrzejewska (1880 r.).
Pozostałe kamienice w północnej pierzei rynku początkami swymi sięgają również średniowiecza, ale utraciły pierwotne elementy w czasie przebudowy w stylu neorenesansowym w końcu XIX w. bądź też posecesyjnego modernizmu z początku naszego stulecia. W mniejszym stopniu natomiast procesowi modernizacji uległy budynki w pierzei wschodniej rynku, która w związku z rocznicą kopernikańską, przypadającą na rok 1973, poddana została gruntownej renowacji. Dzięki prowadzonym w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych pracom odkryto i zakonserwowano wiele fragmentów, wskazujących na średniowieczne i barokowe pochodzenie kamienic.
Niemal kwadratowy plac (109x104 m) stanowił od około połowy XIII w. aż do początków XX w. centrum życia publicznego Torunia. Był nie tylko głównym węzłem komunikacyjnym miasta, ale razem ze stojącym na nim ratuszem oraz urządzeniami targowymi pełnił wielorakie funkcje handlowe, gospodarcze, administracyjne, sądowe i reprezentacyjne. Na rynku ogłaszano też wyroki, wykonywano egzekucje, a w południowo-wschodnim narożniku aż do 1809 r. stał pręgierz. Obok znajdowała się jedna z wielu miejskich studzienek z bieżącą woda.
W dni targowe rynek był wielkim placem handlowym, a poszczególne jego części miały ustalone tradycyjnie funkcje. Oprócz stałych urządzeń handlowych w ratuszu, a więc sukiennic, ław chlebowych i kramów, w części południowej rynku (naprzeciwko Dworu Artusa) ulokowany był targ rybny, a przy południowym rogu pierzei wschodniej - targ warzywny.
W najbardziej reprezentacyjnej części zachodniej rynku, zwanej placem turniejowym organizowano nie tylko turnieje i parady, ale również miejskie i kościelne imprezy okolicznościowe oraz uroczystości natury państwowej. Tutaj witano też znamienitszych gości, np. wielkich mistrzów i królów, którym władze miasta i mieszkańcy składali przysięgę na wierność. Na przykład 28 V 1454 r. odbyła się ceremonia złożenia przez rycerstwo i mieszczan miast ziemi chełmińskiej z Toruniem na czele, hołdu monarsze polskiemu Kazimierzowi Jagiellończykowi.
W tym samym miejscu odsłonięte 22 III 1904 r. pomnik cesarza Niemiec Wilhelma I (dłuta Ernesta Hertera), zabrany przez wycofujące się oddziały niemieckie w 1919 r. Niebawem, bo już 18 I 1920 r., witano tu uroczyście polskich żołnierzy, a trzy dni później z balkonu ratusza przemawiał gen. Józef Haller, dowódca wojsk przejmujących Toruń z rąk niemieckich.