Łaźnia miejska na Wildzie – budynek dawnej publicznej łaźni miejskiej, zlokalizowany w Poznaniu, w zachodniej części Rynku Wildeckiego, w sąsiedztwie dawnej szkoły gminnej i lokalnego zakładu dla starców. Obiekt oddany do użytku w 1908. Ma formę lekkiego pawilonu, którego główna, niesymetryczna elewacja ozdobiona jest charakterystycznym gankiem wspartym na pięciu lekkich, toskańsko-doryckich kolumnach. Przebudowa wnętrz nastąpiła w latach 70. XX wieku, a remont elewacji w 2003. Obecnie należy do Politechniki Poznańskiej (Instytut Technologii i Inżynierii Chemicznej), która posiada swój Rektorat w pobliżu.

Na podst.:

Dom Starców wybudowano w 1909 roku, dzięki Fundacji Gotthilfa Bergera. Budynek powstał wg ostatecznego projektu architekta miejskiego Fritza Teubnera.

W domu mieściło się 60 miejsc w pokojach dla pensjonariuszy. Mieściła się tu także kuchnia, pralnia i pomieszczenia socjalne.

Do 2008 budynek był siedzibą 45 Oddziału PKO BP . Obecnie mieszczą się tu komórki organizacyjne Politechniki Poznańskiej.



Dom Starców na Wildzie w Poznaniu – jeden z ostatnich zbudowanych elementów urbanistycznych, jaki składa się na program historyzującej zabudowy Rynku Wildeckiego w Poznaniu.

Po wybudowaniu Kościoła Maryi Królowej, Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i łaźni miejskiej, powstał na Rynku kolejny obiekt – Dom Starców, wzniesiony z finansów Berger Stiftung (Fundacji Gotthilfa Bergera – społecznika i fundatora, zwłaszcza obiektów edukacyjnych, służących społecznościom polskiej i niemieckiej).

Gmach stanął na obecnym pl. Marii Skłodowskiej-Curie 2 (wówczas zwanym imieniem fundatora), we wschodniej części Rynku Wildeckiego. Pierwszego, neogotyckiego projektu z 1906 nie zrealizowano – jego autorem był inż. Kawel. W marcu 1907, architekt miejski Fritz Teubner, przygotował nowy projekt w stylu neobarokowym. Dom oddano do użytku w styczniu 1909.

Obiekt nawiązuje do monumentalnych gmachów w sąsiedztwie – Politechniki i Szkoły Gminnej. Mimo uproszczenia projektu Teubnera w trakcie realizacji, dom posiada wystawną barokową formę, z dwoma ryzalitami na flankach, balkonem i zdwojonymi kolumnami. Dom miał 60 miejsc – na każdym z pięter znajdowało się kilkanaście pokoi dla pensjonariuszy. Obiekt dysponował własną kuchnią, pralnią, wspólnymi przestrzeniami rekreacyjnymi i nieco zbyt małą liczbą toalet i łazienek.

Obecnie gmach jest własnością Politechniki Poznańskiej, która wystawiła go na sprzedaż. Do 2008 funkcjonował tu 45 Oddział PKO BP w Poznaniu. Na narożniku budynku, w czerwcu 1948, wmurowano tablicę o treści Plac Marii Curie Skłodowskiej / Ku uczczeniu 50 lecia odkrycia polonu i radu 1898 – 1948. Obok stoi dawna szkoła gminna.

Na podst.: