Dwór (otoczony parkiem w stylu francuskim) został wybudowany w stylu neorenesansowym. Główny korpus obiektu jest parterowy, z ryzalitem od strony ogrodu i wejściem głównym przez ganek z ozdobną balustradą. Zewnętrznie jest skromnie zdobiony pilastrami, łukowymi obramowaniami okiem oraz rzeźbami w kształcie niedźwiedzich głów. Dwór posiada dwa pawilony od strony wschodniej i zachodniej oraz połączoną z budynkiem głównym oficynę przeznaczoną na dworską kuchnię, dobudowaną w końcu XIX w. Oficyna ta posiadała pierwotnie neogotycką strzelistą wieżyczkę, niezachowaną do naszych czasów.
nicjatorem budowy obecnego dworu był Jan Kucharski, dziedzic Niedźwiedzia. Od 1882 obiekt był w rękach Zofii Mieczkowskiej z domu Kucharskiej herbu Prawdzic i jej męża Józefa Mieczkowskiego herbu Zagłoba. Rodzina mieszkała we dworze do 1939, po II wojnie światowej majątek został upaństwowiony, Wacław Mieczkowski pozostał w swym domu do śmierci. Jan Kucharki, oraz Józef i Wacław Mieczkowscy byli miłośnikami archeologii i mecenasami sztuki, tworząc w dworze jedno z bogatszych muzeów artystycznych na ziemi chełmińskiej. Zbiory gromadzone były w 12 salach, gromadzących militaria, meble orientalne, angielskie, holenderskie, francuskie, kolekcję porcelany, malarstwo włoskie i polskie. W zbrojowni dworu znajdowało się 6 zbroi, 2 husarskie. Jednym z ciekawszych nabytków Wacława Mieczkowskiego był zbiór należący poprzednio do arcyksięcia Jana Salwatora (Johann Orth). Na wystawie poświęconej Tadeuszowi Kościuszce zorganizowanej w Poznaniu w 1917 r. znajdowało się 30 przedmiotów wypożyczonych z kolekcji Wacława Mieczkowskiego.
W okresie przedwojennym Wacław Mieczkowski udostępniał muzealne sale wycieczkom. Jego działalność została w pewnym sensie doceniona w czasie ostatniej wojny kiedy to majątek Niedźwiedź, wraz z muzeum, znalazł się na liście konfiskat. Wówczas w kenkarcie, wbrew germanizacyjnym instrukcjom, zapisano Polak, właściciel dóbr rycerskich, Pole Rittergutsbezitzer, a właścicielowi pozwolono pozostać we dworze.
Zbiory niedźwiedzkie były wielokrotnie opisywane oraz katalogowane, część zbiorów pochodziła z Ciborza, m.in. kolekcja starej broni oraz zbiór archeologiczny uporządkowany przez Józefa Mieczkowskiego.
Do 1986 w majątku mieścił się PGR. W 1992 r. formalnym właścicielem dworu stała się Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa.