starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › powiat bolesławiecki › Gościszów › Zamek książęcy |
Lata 1920-1930 , Zamek książęcy w Gosciszowie.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2003 październik
22 lat 7 miesięcy 18 dni |
5 pobrań 1711 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia FM
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zamek książęcy
więcej zdjęć (111)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: XIIIw.
Dawniej: Schloss zu Giessmannsdorf
Pierwszy zamek znajdował się w miejscu dzisiejszych pozostałości pałacu już pod koniec XIII w. Powstał z inicjatywy książęcej. Jego właścicielem był prawdopodobnie rycerz Thamo von Landeskron z nadania księcia Henryka Brodatego, a następnie książę głogowski Henryk III na drodze darowizny od Henryka V Grubego. Następnie powstał tu renesansowy dwór otoczony fosą z wodą. W latach 1550 – 1603 na jego fundamentach Kaspar von Warnsdorf wraz z żoną Helene von Zedlitz zbudowali renesansowy pałac. Rodzina ta przebywała w pałacu do 1636 r. Potem właścicielami w latach 1636 – 1828 była rodzina von Bibran – Modlau. Wtedy to, w roku 1780 miała miejsce przebudowa siedziby. Następnie gospodarzami zostali baronowie von Schönberg – Bibran i dokonali kolejnej przebudowy pałacu w latach 1848 – 1856. Od 1888 r. dobra objęła rodzina von Löbenstein i dokonała kolejnej przebudowy. Ostatnią właścicielką, mieszkającą tu do 1945 r. była pani Eggeling, z domu von Löbenstein.
Pałac został mocno uszkodzony podczas II wojny światowej. Jako własność Skarbu Państwa poddano go konserwacji w roku 1965, ale mimo to nadal niszczał. W 1993 roku został kupiony przez prywatną osobę.
(opis za : R.M. Łuczyński - "Zamki i pałace Dolnego Śląska - Przedgórze Izerskie, Pogórze Kaczawskie, Nizina Śląska - część zachodnia")
Pałac został mocno uszkodzony podczas II wojny światowej. Jako własność Skarbu Państwa poddano go konserwacji w roku 1965, ale mimo to nadal niszczał. W 1993 roku został kupiony przez prywatną osobę.
(opis za : R.M. Łuczyński - "Zamki i pałace Dolnego Śląska - Przedgórze Izerskie, Pogórze Kaczawskie, Nizina Śląska - część zachodnia")
Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej
więcej zdjęć (28)
Zbudowano: 1200
Dawniej: Evangelische Begräbniskirche
Kościół parafialny p.w. Matki Bożej Częstochowskiej który jest jedną z najpiękniejszych i najstarszych świątyń na Dolnym Śląsku. Ta późnoromańska świątynia została zbudowana z ciosanego piaskowca pomiędzy rokiem 1200 a 1250. Do naszych czasów zachował się pierwotny zarys murów, w skład których wchodzi nawa, prezbiterium ze sklepieniem, portal nawowy i dwa wąskie romańskie okienka po stronie północnej.
Jest to kościół jednonawowy z prostokątnym prezbiterium zakończonym trójboczną, wyodrębnioną apsydą zasklepioną prawdopodobnie sklepieniem klasztornym. Nawa nakryta drewnianym stropem z 1595 roku (w zachodniej ścianie pozostał otwór po belce konstrukcyjnej) pokrytym 10 renesansowymi kasetonami, zaś prezbiterium sklepieniem krzyżowo-żebrowym wspartym na głowicach służek narożnych ozdobionych motywem roślinnym. Zewnętrzna część apsydy została podzielona łączącymi jej boki kolumienkami ozdobionymi arkadowym fryzem i gzymsem kostkowym. W arkadach fryzu umieszczono płaskorzeźby o tematyce zoomorficznej ( m. in. jeleń, zając, bestie fantastyczne) i roślinno-geometrycznej ( m. in. lilia, rozeta, krzyż). Głowice kolumn wzbogacone ornamentem złożonym z lilii, liści palmetowych i klonowych.
W środku znajduje się sakramentarium z przełomu XV i XVI wieku. W stylu późnogotyckim, dostępne z trzech stron, zwieńczone ozdobnym baldachimem. W jego tle, za drugim przęsłem prezbiterium widzimy na wysokości ponad 2 m ledwie widoczną namalowaną na ścianie gotycką scenę Zwiastowania o wymiarach 2 na 3 metry. Z prawej strony przy blacie stoi lekko pochylona do przodu i o wydłużonych proporcjach Matka Boska, której idealizowana twarz posiada pogrubione rysy. Po lewej klęczący w pofałdowanych szatach anioł rzymający w rękach banderolę.
Obok sakramentarium ustawiono wykutą w piaskowcu renesansową chrzcielnicę, wykonaną w 1575r.
Na wieży kościelnej znajdują się dwa dzwony spiżowe: pierwszy dzwon ufundowany w roku 1607 przez Kaspra Warnsdorfa i jego żonę Helenę, ozdobiony herbami rodów Warnsdrorf i Zedlitz-Leipe; obok niego wisi niewielki dzwon z roku 1929 przywieziony z Jugosławii.
Źródło:
Jest to kościół jednonawowy z prostokątnym prezbiterium zakończonym trójboczną, wyodrębnioną apsydą zasklepioną prawdopodobnie sklepieniem klasztornym. Nawa nakryta drewnianym stropem z 1595 roku (w zachodniej ścianie pozostał otwór po belce konstrukcyjnej) pokrytym 10 renesansowymi kasetonami, zaś prezbiterium sklepieniem krzyżowo-żebrowym wspartym na głowicach służek narożnych ozdobionych motywem roślinnym. Zewnętrzna część apsydy została podzielona łączącymi jej boki kolumienkami ozdobionymi arkadowym fryzem i gzymsem kostkowym. W arkadach fryzu umieszczono płaskorzeźby o tematyce zoomorficznej ( m. in. jeleń, zając, bestie fantastyczne) i roślinno-geometrycznej ( m. in. lilia, rozeta, krzyż). Głowice kolumn wzbogacone ornamentem złożonym z lilii, liści palmetowych i klonowych.
W środku znajduje się sakramentarium z przełomu XV i XVI wieku. W stylu późnogotyckim, dostępne z trzech stron, zwieńczone ozdobnym baldachimem. W jego tle, za drugim przęsłem prezbiterium widzimy na wysokości ponad 2 m ledwie widoczną namalowaną na ścianie gotycką scenę Zwiastowania o wymiarach 2 na 3 metry. Z prawej strony przy blacie stoi lekko pochylona do przodu i o wydłużonych proporcjach Matka Boska, której idealizowana twarz posiada pogrubione rysy. Po lewej klęczący w pofałdowanych szatach anioł rzymający w rękach banderolę.
Obok sakramentarium ustawiono wykutą w piaskowcu renesansową chrzcielnicę, wykonaną w 1575r.
Na wieży kościelnej znajdują się dwa dzwony spiżowe: pierwszy dzwon ufundowany w roku 1607 przez Kaspra Warnsdorfa i jego żonę Helenę, ozdobiony herbami rodów Warnsdrorf i Zedlitz-Leipe; obok niego wisi niewielki dzwon z roku 1929 przywieziony z Jugosławii.
Źródło: