Ulica Mickiewicza wychodzi z południowego naroża Rynku w stronę wschodnią w kierunku dworca kolejowego. Dawniej odcinek od Rynku do ulicy Młyńskiej nazwany był Domstrasse a więc ulica Kapitulna, Kolegiacka. Nazwa ta wiązała się z kapitułą kolegiacką przeniesioną do kościoła farnego w 1416 roku. Odcinek od Młyńskiej do Zborowej stanowił Plac Zborowy (Zborplatz). Nazwa wzięła się od pierwszego w Raciborzu zboru protestanckiego, jaki znajdował się nieopodal. Przed zburzeniem murów miejskich przy placu kończyło się miasto. Po otwarciu linii kolejowej i przebiciu murów, odcinek od dawnych murów miejskich do dworca nazwano Banhofstrasse.
W latach 30. XX wieku Cała ulica, od Rynku do dworca otrzymała nazwę Adolfa Hitlera, natomiast po wojnie przemianowano ją na Mickiewicza.

Ulica Szewska łączy plac Dominikański z placem Długosza. Nazwa bierze się od istniejących tu niegdyś ław szewskich, na których sprzedawano obuwie. Ławy te pierwotnie stały u zbiegu ulic Leczniczej, Nowej i Basztowej, a około XVI wieku zostały przeniesione na Gasse hinter der Pfarrkiche, czyli ulicę za kościołem parafialnym. Na skutek przeniesienia kramów zmieniono nazwę ulicy na Schuhbanstrasse.
Na rogu obecnej ulicy Mickiewicza i Szewskiej stała pierwsza raciborska Szkoła. Z roku 1302 mamy wiadomość, że niejaki mieszczanin Jan przejął kierownictwo szkoły od miejskiego proboszcza. Do Kryształowej Nocy w 1938 roku, przy ulicy Szewskiej stała raciborska synagoga.