|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
6 sierpnia 2019 , Cmentarz wojenny nr 273. Jeden z nagrobków.Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 6 sierpnia 2019, godz. 21:53:22 Autor zdjęcia: adi_62 Rozmiar: 1000px x 1500px Aparat: NIKON D7200 1 / 500sƒ / 8ISO 50035mm
0 pobrań 356 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia adi_62 Obiekty widoczne na zdjęciu
Cmentarz wojenny nr 273 więcej zdjęć (2) Architekt: Robert Motka Zbudowano: 1915 Zabytek: A-1441/M z 05 sierpnia 2015 Cmentarz wojenny nr 273 – Szczepanów Pochowano tutaj żołnierzy armii austriackiej i rosyjskiej, którzy zginęli w walkach na okolicznych terenach w dniach 13 marca-6 maja 1915. Po zwycięstwie połączonych sił austriackich i niemieckich w bitwie pod Krakowem i bitwie pod Limanową wojska rosyjskie wycofały się na wschód, broniąc linii kolejowej Przemyśl – Bochnia. Na okolicznych polach znajdowały się okopy i transzeje. Ogółem na cmentarzu pochowano 122 żołnierzy, w tym: 87 żołnierzy armii austro-węgierskiej 35 żołnierzy armii rosyjskiej Zidentyfikowano 7 żołnierzy. Opis cmentarza Znajduje się na cmentarzu parafialnym w Szczepanowie, przy drodze ze Szczepanowa do Mokrzysk. Stanowi na tym cmentarzu odrębną kwaterę zlokalizowaną po prawej stronie bramy wejściowej, tuż przy murze cmentarnym. Jest to dosyć duży powierzchniowo cmentarz na planie bardzo wydłużonego prostokąta przylegającego do muru cmentarza. Oryginalny mur nie zachował się jednak, obecnie jest to nowy mur wybudowany z kamienia łupanego. Głównym elementem dekoracyjnym jest wkomponowana w mur ściana pomnikowa zwieńczona dużym krzyżem betonowym i dwoma kulami. Po obydwu jej bokach znajdują się złączone z nią szerokie słupki ogrodzeniowe, również zwieńczone kulami. Bezpośrednio przed ścianą pomnikową znajduje się zwężający się ku górze pomnik, a po jego bokach nagrobki dwóch oficerów. Na środkowej części pomnika zamontowano tablicę z niemieckim napisem, który po przetłumaczeniu oznacza: Przemijające jest to, co czyni nas wielkimi. Lecz Wy pozostaniecie niezapomniani. Zwycięzca w życiu, wciąż pozostaje wierny wam w śmierci. Ponadto wzdłuż muru ogrodzeniowego znajduje się 11 mogił z niewielkimi betonowymi krzyżami lub listwowymi żelaznymi krzyżami osadzonymi na betonowych cokolikach[6]. Losy cmentarza Austriacy budowali cmentarze wojenne planując, że będą one stanowiły miejsce spotkań patriotycznych. W okresie Polski międzywojennej cmentarz jako nowy był jeszcze w dobrym stanie. Po II wojnie ranga cmentarza w świadomości społeczeństwa i ówczesnych władz zmalała, przybyły bowiem nowe, świeższe cmentarze i dramatyczne historie nowej wojny. Dla komunistycznych władz niewygodne też było pielęgnowanie historii wojny, która przyniosła Polsce niepodległość od zaborców (w tym rosyjskich). Dopiero od lat 80. zaczęto bardziej dbać o cmentarze z I wojny światowej. Cmentarz w Szczepanowie w dużym stopniu uległ zniszczeniu, m.in. przez rozrastające się drzewa. Jeszcze do 2000 r był zachwaszczony i zaniedbany. Napisy na tabliczkach wypłowiały, niektóre stały się nieczytelne, niektóre krzyże na nagrobkach uległy pogięciu. Zachowało się tylko siedem betonowych nagrobków. wyjątkowo dobrze przetrwał nagrobek porucznika Leopolda Mondla. Na terenie kwatery wojennej dokonano też kilku pochówków osób cywilnych i wybudowano grobowce, a jeden z nich ma wysokość ok. 3 m. Z oryginalnego ogrodzenia niegdyś składającego się z grubych żelaznych rur pomiędzy betonowymi słupkami, przetrwało tylko kilka słupków i żelazna bramka. Najlepiej zachował się główny pomnik cmentarza i dwa nagrobki oficerów. Cmentarz odnowiono, drzewa wycięto, jednak nie odzyskał on już pierwotnego wyglądu. Źródo: Cmentarz parafialny więcej zdjęć (4) Zbudowano: XIX w. Jednym z miejsc godnych odwiedzenia jest cmentarz parafialny otaczający kościół świętego Stanisława. Założony został w tym miejscu pod koniec XIX w., na polecenie władz austriackich. Wydany przez Cesarza Józefa II dekret (1787 r.) nakazywał zamykanie grobów i cmentarzy znajdujących się między zabudowaniami. Cmentarz winien leżeć poza wsią lub gęstą zabudową, na terenie nie zagrożonym powodzią, o odpowiednim gatunku gruntu. Na cmentarz wyznaczono teren okalający kościół św. Stanisława znajdujący się po zachodniej stronie wsi. Początkowo miejsce to ogrodzone było drewnianym płotem. W roku 1870 wybudowano 100 m muru, w kilka lat później, w roku 1876, nad bramą cmentarną wzniesiono małą dzwonnicę, w której umieszczono trzy dzwony średniej wielkości (zostały one skradzione podczas wojny). W roku 1877 cmentarz został powiększony i od strony zachodniej obwiedziony murem. W północnej części wybudowano drewniany budynek z małymi oknami zwany kostnicą. Wzbudzał on duże zainteresowanie nieletnich chłopców, którzy starali się zobaczyć, co jest w środku. Opowiadali później różne nieprawdziwe historie, strasząc w ten sposób dziewczyny (wspomnienia). W tym miejscu trzeba zaznaczyć, że wcześniej grzebano zmarłych na cmentarzu przy kościele Marii Magdaleny zwany również Długoszowskim. Źródło: ul. Świętego Stanisława więcej zdjęć (21) |