Według rejestru poborowego już na jakiś czas przed 1515 rokiem istniała w Dobrej cerkiew . W 1596 roku była unia brzeska, do której cerkwie wstępowały w różnym zakresie czasu, według własnego uznania. Parochia w Dobrej w 1628 roku była nadal prawosławna, dopiero w 1651 roku jest wzmiankowana jako greckokatolicka. W 1868 roku parochia posiadała 2279 wiernych (Dobra – 1332, Dobcza – 810, Ścieżki Czerwonowolskie – 137). W 1880 roku zbudowano murowaną cerkiew. Podczas I wojny światowej cerkiew została uszkodzona i w 1921 roku dokonano jej odnowienia. Parochia posiadała 32 morgi pola. W 1930 roku istniało w Dobrej Apostolstwo Modlitwy, a w Dobczy istniała czytelnia „Proswity”. W 1939 roku parochia Dobra posiadała 2852 wiernych (Dobra – 1763, Dobcza – 927, Ścieżki Czerwonowolskie – 162). Parochia greckokatolicka istniała do 1945 roku.Ludność polska w Dobrej należała od końca XVI wieku do kościoła w pobliskim Dybkowie, który ufundował Jan Kostka aby zapobiec przechodzeniu polskich wiernych do cerkwi, gdyż w tamtych czasach Polacy z powodu dalekiej odległości od kościoła w Jarosławiu dość licznie przechodzili do miejscowych cerkwi. Po założeniu Sieniawy należeli do parafii Sieniawskiej[c]. W 1925 otwarto w Dobrej pw. NMP Nieustającej Pomocy, (... in Dobra a. 1925 s. tit. B.M.V. de Perpetuo Succursu-benedictores).
Po wysiedleniu grekokatolików, cerkiew została zaadaptowana na kościół filialny pw. Przenajświętszego Serca Jezusowego, a w późniejszym czasie erygowano parafię.