Historia. Kościół p.w. Wszystkich Świętych z 1676 r. Zbudowany z fundacji Marii Ożarowskiej. Remontowany 1812 r. Przebudowany w 1841 r. W 1869 r. dobudowa kruchty i likwidacja podcieni wokół świątyni. Remontowany 1870 r. W latach 80 XX w. wymieniono gonty na dachu. Remontowany w 1999 r. po uszkodzeniach – na kościół runął pomnikowy dąb (10.08.1999 r.) – prezbiterium i zakrystii.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z murowaną zakrystią z boku. Kruchta od frontu nawy. Dach jednokalenicowy, kryty gontem z kwadratową wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną blaszanym hełmem namiotowym z latarnią. Wewnątrz stropy płaskie. Chór muzyczny z wystawką prostokątną w części środkowej i prospektem organowym z 1975 r. firmy Zych. Belka tęczowa z krucyfiksem. Na stropie dekoracja ornamentalna. Wyposażenie barokowe z 1 poł. XVIII w.: ołtarz główny, dwa ołtarze boczne, ambona z rzeźbami Ewangelistów i chrzcielnica w kształcie kielicha. Murowana dzwonnica typu parawanowego z trzema arkadami.

Źródło: