Kamienica Ordowskich – kamienica położona na Woli, przy ul. Wolskiej 109.
Kamienica powstała w 1939 roku dla braci Ordowskich, właścicieli sąsiednich "Warsztatów Karoseryjnych" (nr 111), w miejscu dawnego budynku drewnianego. W czasie II wojny światowej stacjonowali w niej Niemcy, którzy następnie wypalili wszystkie lokale od wewnątrz, sam budynek jednak przetrwał i został odremontowany. Kamienica jest pięciopiętrowa, wybudowana w oparciu o stropy stalowo-ceglane typu Kleina. Wyróżniają ją dwie symetryczne osie klatki schodowej wyznaczone przez oś okien pasmowych oraz loggie balkonowe, umieszczone symetrycznie po bokach obu klatek schodowych, w drugiej osi od niej. Istniejąca do lat 60. brama została zamurowana i przeznaczona na sklep (obecnie salon obuwia hiszpańskiego), a tylne wejście do bramy, zadaszone balkonem na I piętrze, stanowiło przez wiele lat siedzibę marginesu społecznego, zwaną przez mieszkańców "Świetlicą". Do kamienicy dobudowano w 1962 r. blok mieszkalny pod numerem 105/107, aby zapełnić lukę pomiędzy kamienicą i blokiem przy Al. Rewolucji Październikowej 93 (ob. Prymasa 1000-lecia). Blok odchylono od linii regulacyjnej wyznaczonej przez kamienicę i jej zniszczoną podczas wojny sąsiadkę, aby utrzymać kąt prosty z wytyczoną wówczas Al. Rewolucji Październikowej. Od podwórka widoczne balkony z charakterystycznymi dla lat 30. balustradami z pasów metalowych.